Page content

Opvallende patiënten

Opvallende patiënten

Beste mensen,
Na mijn vorige blogberichten over ‘Hoe we over 100 jaar terugkijken op chemo‘, ‘Boze reacties‘, ‘Voor welke vormen van kanker is chemotherapie het effectiefst?‘ en ‘Op weg naar een kankerprotocol van de toekomst‘ heb ik tientallen reacties van lezers ontvangen die genezen zijn van kanker nadat ze chemotherapie/bestraling hadden afgeslagen.

Beschrijf je eigen verhaal

Heb jij de diagnose kanker gehad? Heb jij chemotherapie/bestraling afgeslagen? Heb jij op een andere manier een bijzonder genezingsproces doorgemaakt? Dan nodig ik je uit om onderstaand je verhaal te doen. Niet om mensen aan te moedigen geen reguliere behandeling te kiezen, maar om te laten zien dat er meer wegen zijn die naar Rome leiden.

Nodig anderen ook uit

Nodig mensen in je netwerk ook uit hier hun verhaal te doen wanneer dat passend voor je voelt.

WIL JE OP DE HOOGTE BLIJVEN?
Vul dan je naam en e-mail in en ontvang onze nieuwsbrief met GRATIS nieuwe video's, tips, info en aanbiedingen
Wij hebben ook een hekel aan spam
Laat een bericht achter

Comment Section

40 reacties op “Opvallende patiënten


Door mb op 29 januari 2018

Goede zet. Ik kan wel bij deze toevoegen dat mijn vader niet aan zijn longkanker, maar aan de behandeling is overleden. Als dat buiten het reguliere circuit gebeurt zijn de rapen gaar.
Uiteraard kan ik niet zeggen wat er was gebeurd bij het bewandelen van een andere weg.


Door Ingrid Bousquet op 29 januari 2018

Ik had borstkanker in 2015 en heb alleen een operatie ondergaan. Met de kennis die ik nu heb, had ik zelfs dat niet gedaan, maar er zat behoorlijk wat, dus ik heb er vrede mee dat het met een operatie “in één keer weg was”. Overigens zijn er ook bronnen die vermelden dat een gezwel juist tot doel heeft kankercellen gescheiden te houden van gezonde cellen, zodat ze zich niet in het lichaam verplaatsen. Bij mij waren ook 22 lympfklieren weggehaald (dat is 25% !) en ook daar wordt van gezegd dat ze wel degelijk de funktie hebben om kankercellen te vangen. Ik heb chemotherapie, radiotherapie, en hormoontherapie geweigerd en heb mijzelf genezen via natuurlijke weg: voeding (héél veel groene groentes en smoothies, veel fruit (vooral rood), geen kunstmatige suikers, dus ook geen brood en pasta, geen zuivel, geen vlees en af en toe kleine visjes zoals sardientjes en anchovis, geen eieren. Dit dieet heb ik heel streng gevolgd de eerste twee jaar als de kans op terugkomst het grootst is. Daarnaast nam ik wietolie (nu nogsteeds een klein beetje, het is heel gezond en een sterk anti-kanker middel), dronk ik Essiac thee, nam vit C, B12 en D3 (de laatsten ook levenslang), schoon drinkwater. Veel kruiden en specerijen. Ik wandel elke dag een half uur stevig, ik sport twee keer per week, ik doe aan mindfulness, yoga, mediteren en ben nu mijn boek aan het schrijven. The Truth About Cancer beweging en vele anderen hebben mij wakker geschud. Ik heb op tijd naar mijn eigen stem geluisterd en ben mijzelf daar eeuwig dankbaar voor. Ik heb een fantastische coach. Last but not least is het essentieel emoties en problemen aan te pakken en op te lossen. Ik zit zoveel beter in mijn vel nu, daar heb ik zeer beslist een borst voor over. Voor mij was het krijgen van kanker een waarschuwing, geen verrassing en een trigger om te evolueren. Alles wat ik altijd al had willen doen, ben ik nu aan het realiseren. Voor mij is het echt een genezingsreis. Ook op spiritueelgebied ben ik enorm gegroeid. Mijn passie is nu voeding en natuurlijke genezing en het andere mensen daarvan deelgenoot maken, met het oog op een betere wereld. Ik ben bezig health coach te worden. Het is vreselijk dat er zoveel mensen sterven aan die giftige behandelingen. Medicijnen maken ons per definitie alleen maar zieker. Ook dat is bewezen. Het is ook logisch. Ons lichaam is niet gebouwd om chemische troep te verwerken. Kijk op internet, lees veel, en dan kom je erachter wat kanker nu eigenlijk is: een heel natuurlijk proces in het lichaam dat iedereen heeft. En als het gaat ontsporen, dan komt dat altijd door een verkeerde voeding en een tekort aan vitamines en mineralen, te weinig beweging en de trigger is het wegstoppen van problemen. Een advies aan iedereen: LEEF, zorg goed voor je lichaam, voorkomen is beter dan genezen, maar…kanker is héél makkelijk te genezen. De natuur heeft alles in zich om ons in leven te houden en ons te genezen. Waarom weten of geloven wat dat niet ? Omdat we zijn gehersenspoeld en bang worden gemaakt door de medische wereld. Een framboos, een stukje gember, curcuma is 1000 keer krachtiger dan chemo en doodt alleen de kankercellen, niet de goede cellen. Maar dat brengt niets op voor de farmaceutische industrie. Het is een waarheid die dringend boven tafel moet komen. Ik ben één van de vele levende bewijzen dat voeding medicijn is. Het werkt ! En bijna elke groente en fruit heeft een anti-kanker werking ! Het betekent ook dat het voorkomen van ziektes in eigen hand ligt. Het is al vaak geschreven: een hoogwaardige plantaardige voeding is het beste wapen tegen kanker, hart- en vaatziektes, Alzheimer, Parkinson, Reuma en eigenlijk alle andere aandoeningen. En het mooie buiten dat is dat je je zoveel beter voelt zodra je gezond eet en je huid er mooi uitziet. Het is toch heerlijk om te weten dat je het zelf in de hand hebt om gezond te blijven en gezond en fit oud te worden ? Angst voor ziektes ? Dat is dan helemaal niet meer nodig !


Door Carolyn Kuntkes op 29 januari 2018

Hallo Ingrid, Ik hoef mijn verhaal niet te plaatsen, want jouw verhaal is mijn verhaal. Al mijn lymfeklieren zijn verwijderd aangezien er voor de operatie 13 uitzaaiingen bleken te zitten. Wat bleek na de operatie, alle lymfeklieren schoon! De arts riep 3x het is een mysterie. Ik zei nee het komt van het eten wat ik doe en alle supplementen die ik neem. Ik durfde niet te zeggen dat ik in de maand voor de operatie de kankercellen ook aan het weg visualiseren was. Dat leek me wat te ver gaan voor de oncoloog. Hij keek mij al aan alsof er een “gek” voor hem stond. En nu gaan we chemo nemen, terwijl ik herhaaldelijk tegen hem had gezegd: wat er ook gebeurd, geen chemo.
Wel neem ik hormoonpillen waar ik ongelofelijk veel last van heb en zit er momenteel aan te denken ermee te stoppen.


Door Ingrid op 29 januari 2018

Het is altijd vroeg genoeg om over te gaan op natuurlijke middelen, Carolyn ! Volg je hart en het komt goed. En ipv hormoonpillen kun je veel beter avocados, broccoli, biologische soja en miso eten, en wild foods (algen, etc). Die hebben dezelfde werking als hormoonpillen, echter zonder de bijwerkingen en het risiko dat de ziekte terugkomt. Elke groente en fruit heeft een specifieke werking, ook voor een specifiek orgaan. En veel groene thee en Camille thee drinken.


Door Anne Gevers op 30 januari 2018

Wat betreft groene thee. Ik ben daar heel voorzichtig mee geworden. Ik krijg er n.l. behoorlijke hartkloppingen van. dus ik neem het niet meer. Ik weet niet hoe het komt welke stoffen er eventueel nog meer inzitten die dat teweeg brengen. Ook van andere mensen gehoord met dezelfde ervaringen


Door Kristien Devloo Delva op 29 januari 2018

Dank u wel voor uw deugdoend verhaal.Ik zelf ben nu ook dezelfde weg aan het bewandelen..heb vertrouwen..bijna geen angsten…en een vast geloof in ons eigen genezingsmogelijkheden..dank zij de boeken en films van Henk Fransen(en binnen kort nog een workshop in Belgie)


Door Jan op 29 januari 2018

Wat een mooi verhaal. Ik ben op zoek naar een goeie coach hierin. Werk zelf met natriumbicarbonaat, gezonde voeding en wietolie. Moet nog blijken wart de ontwikkelingen zijn. Maar er zijn zoveel vragen. Zou willen dat ik een goeie coach had.


Door Ingrid op 29 januari 2018

Dag Jan, je vooruitgang zal zeker goed zijn, je doet het juiste. Wel, Henk is een hele goede coach. En anders kan ik aan mijn coach vragen of hij beschikbaar is. Is een van de allerbeste ter wereld (homeopaath, voedingsexpert, expert van het menselijk brein, in (familie) problemen oplossen en nog veel meer). Misschien even kontakt opnemen met elkaar via Henk ? Ik ben overigens een coach in opleiding. Kan je ook al goede adviezen geven.


Door E. Wolters op 5 juli 2018

dag Ingrid, ben ook geinteresseerd in contactgegevens van jouw coach.
graag als dat mag


Door Astrid op 29 januari 2018

Natriumbicarbonaat heeft mij van mijn psoriasis afgeholpen. Succes met je weg.


Door Fr. op 29 januari 2018

Mijn broer is 2 jaar geleden overleden door lever en keelkanker.
2 weken ervoor hielden dokters nog vol dat het geen kanker was, ze hebben hem wel bestraling gegeven . Daaraan is hij dan gestorven, hebben dokters na een jaar toegegeven.


Door Miny Potze op 29 januari 2018

Het is nu bijna 2 jaar geleden dat ik op 75 jarige leeftijd borstkanker kreeg. De diagnose was: hormoon gerelateerde tumor, invasief, fase 3, dus ernstig, ik ben borstsparend geopereerd. Geen uitzaaiingen en… wat werd genoemd ‘een kapseltje’ rond de tumor. Behandelplan: operatie, 21 bestralingen en 5 jaar hormoontherapie. Ik wist direct wel wat ik wilde: wèl een operatie en verder geen behandelingen. Ik heb op internet gezocht naar studies m.b.t. de effecten van kankerbehandelingen bij 70 plussers maar kon niets vinden. De radioloog bevestigde dat, die studies zijn er niet of nauwelijks, haar enige reactie was de meerdere keren uitgesproken zin: ‘U weet toch dat u een indicatie hebt!’ Men weet hier gewoon weinig van af. Ik vond deze weg zwaar en eenzaam. Niemand was het met me eens: de artsen niet, mijn naaste omgeving niet en ook de arts voor niet toxische tumortherapie niet. Ik stond er echt helemaal alleen voor en dat is nog zo. Ik vroeg in het ziekenhuis om psychologische hulp, maar na een intakegesprek vond de psycholoog dat ik geen indicatie kreeg, want zo zei hij, ik was helemaal normaal, mijn angsten en onzekerheden waren ook helemaal normaal…. Ik weet het niet maar ik denk dat hij die beslissing nam omdat ik me aan verdere behandelingen onttrok. Toen heb ik zelf hulp gezocht om het traumatische overlijden van mijn jongste broer te verwerken, want volgens mij was dat de ‘trigger’ voor het uitbreken van de kanker. Ik ben lid geworden van de Moermanvereniging, meer om de morele steun dan om het dieet, want mijn manier van eten hoefde niet of weinig te worden veranderd, ik heb altijd zeer bewust en gezond gegeten. Ik wandel, fiets en zwem maar dat is ook niet nieuw, ik heb mijn leven lang veel bewogen. Zo is de situatie nu. Iedereen moet hierin een eigen weg vinden. Mijn winst is dat ik niet beperkt ben, niet vermoeid of suf, mijn brein is helder en dat is heel wat op mijn leeftijd. Ik ben tevreden over mijn beslissing, maar zal niet van de daken roepen dat iedereen het op deze manier moet doen!


Door Leonie Linssen op 29 januari 2018

Dag Henk,

Moedig dat je het aangaat. Ik heb in 2011 borstkanker gehad, twee tumoren in mijn linker borst en heb chemo- en hormoontherapie afgeslagen. Mijn genezingsproces heb ik beschreven op http://www.mijngenezing.com – nu na 7 jaar nog steeds kankervrij. Heel blij.


Door Edwin Stokkink op 29 januari 2018

Hallo allemaal, ik werd in september 2014 erg ziek. Heb astmatische bronchites sinds mijn geboorte, waardoor mijn longen altijd een zwakke plek zijn geweest. Na meer dan 10 dagen koorts tussen de 39 en 41 graden volgden maanden van onderzoeken. Uiteindelijk was ik er klaar mee en wilde ik een scan. Kanker was nooit iets wat in mij of artsen op kwam, maar het tegendeel bleek waar. Mijn diagnose luidde NET kanker. Vanuit een haard in de longen bleek ik helemaal uitgezaaid door mijn hele lichaan tot in mijn hoofd toe. Chemo werkt niet en met bestraling of hormoon injecties zou ik hooguit vijf jaar te leven hebben om uiteindelijk te sterven. Niets doen zou betekenen dat ik na 1-2 jaar zou zijn overleden. Ik koos er voor om niets te doen. Althans, GEEN reguliere behandelingen. Ik wilde leven. Heb een lieve vrouw, twee dochters uit een eerdere relatie en familie en vrienden die ik niet wil missen. Ik kreeg het eerste zetje in de rug van mijn buurvrouw die beweerde dat ik hieraan niet hoefde te sterven. Zij kwam zo doordringend over dat ik wel moest kijken naar het comolementaire. Vanaf dat moment struinde ik het internet af. Kwam op de site van Henk en las alles wat ik maar tegen kwam over het genezen van kanker vanuit een holistisch oogpunt. Dankbaar maakte ik daarbij gebruik van de reguliere zorg. En nog steeds. Alleen geen behandelingen. Ik blog en schrijf over mijn waarheid. Het is dan ook mijn weg en mijns inziens zou een ieder zijn / haar weg in deze moeten vinden. Henk stimuleerde mij verder te zoeken door zijn waarheid en bevindingen. Al lijkt het op het internet soms zo tegenstrijdig inzake de meningen ten aanzien van complementaire behandelingen; Ik heb geleerd naar mijzelf te luisteren en mijn eigen waarheid er uit te ventileren. Kort geleden waren abrikozenpitten in het nieuws. Een man zou een overdosis hebben gehad? Ik heb het niet eens gelezen of gezien, maar ik kreeg diverse berichten van mensen. Ik slikte er 30-40 per dag. Geloof het of niet en ik kan dit zeker niet voor een ieder aanraden, maar ik geloof er heilig in dat ondanks dat de reguliere zorg mij heeft opgegeven, ik minstens nog een aantal jaar mee ga. Remissie zou onmogelijk zijn volgens alle artsen die ik sprak. Edwin, jouw kanker is bijzonder. Het voordeel is dat het langzaam groeit, maar remissie is uitgesloten!!! Inmiddels heb ik remissie aan kunnen tonen en vervolg ik mijn weg met horten en stoten. Heb de dood meerdere keren onder ogen gehad, maar besef mij als geen ander dat dat ook remissie niet zonder slag of stoot gaat. Ik ben dankbaar voor het leven en zie het als een roeping anderen strals te helpen. Het kan niet zo zijn dat er onnodig mensen sterven zonder dat zij weten dat een ieder altijd een keus heeft!! De ene persoon voelt zich geroepen een reguliere behandeling aan te gaan waar een ander volledig alternatief zoekt of juist een holistische kijk heeft? Zolang men alles doet met liefde en vanuit het hart, is uw weg de weg die u dient te bewandelen. Het is uw weg en uw waarheid. Ik wens alle mensen een gezond en gelukkig leven toe en hoop dat na 30 jaar van miljarden aan investeringen aan onderzoeken het tij te keren. Meer mensen dan ooit krijgen vandaag de dag kanker en komen er aan te overlijden. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest? Henk weet hoe sceptisch ik was, maar meer en meer ben ik hem gaan waarderen. Naast Henk zijn er vele andere mensen die over dit onderwerp inspireren, wat alleen maar aangeeft dat er meer is tussen hemel en aarde en dat wanneer wij kunnen geloven, ons geloof de weg is naar een gezond en gelukkig leven. Ik wens u alle goeds. Edwin Stokkink


Door Lilian Hettinga-de Laat op 29 januari 2018

Naar aanleiding van scans/mri’s, foto’s en biopten (35% meest kwaadaardige cellen) kreeg ik de – meest aannemelijke – diagnose “liposarcomen”, – kanker van de weke delen- ,in mijn buikholten. Ik werd doorverwezen naar LUMC maar daar had ik een erg onprettig (gevoel tijdens /en na het) consult. Ik besloot naar UZ Leuven te gaan. Daar ging ik 3 weken later opnieuw in de medische molen. Ik heb het heel erg getroffen met mijn oncologe Prof Dr Daphne Hompes, wat een fantastisch fijne arts!! Zeer kundig, empathisch en sympathiek!
In de tussentijd voor mijzelf eens goed onderzocht waar mogelijk de oorzaak lag van! Dat is/was best confronterend maar ook een eyeopener. Ondanks uiteraard ook hoogtepunten, had ik veel verdriet en eenzaamheid gekend in een moeizaam huwelijk van 30 jaar. Toen ik besloten had uit dit huwelijk te stappen werd ik heel kort erna hevig verliefd – en dat bleek gelukkig wederzijds 🙂 – , er ging een wereld voor mij open! Helaas kreeg ik 2 weken later al deze diagnose, maar mijn partner (inmiddels zijn wij getrouwd) – hij had zelf zijn vrouw kort ervoor aan borstkanker verloren – zei ” Lil dit gaan wij even samen doen”!! Ik heb geen moment getwijfeld dat dat ons niet zou gaan lukken! Ik vertrouwde daar blindelings op!
Ik paste mijn voeding aan en at super gezond, ging veel meer bewegen in de buitenlucht, gebruikte diverse voedingssupplementen – ik ben zelf natuurgeneeskundig/orthomoleculair en kPNI therapeut – , zorgde voor voldoende nachtrust en durfde te “spiegelen” en mezelf eens zeer kritisch onder de loep te nemen. Maar….. ik ben ervan overtuigd dat m.n. de wederzijdse hevige verliefdheid/liefde mij genezen heeft. Ik was tot aan de operatie – ik moest de tumoren wel laten verwijderen want ze drukten te hevig op organen waardoor ik veel pijn had – nauwelijks bezig met mijn ziekte, ben nog nooit zó positief ingesteld geweest als in die periode, ben ook niet boos geweest op mijn lichaam en heb zeker niet het gevoel gehad dat het me in de steek liet; ik zag het als een waarschuwing, al was die waarschuwing geen kattep…..!! ( ik zou nog max een jaar te leven hebben werd er in Leiden gezegd en dan moesten ze maar “proberen het zo aangenaam mogelijk te maken voor mij” , met als advies 7 zware chemo’s in het verschiet, die bij deze kanker een heel erg klein tot geen slagingspercentages hebben) .
Ik kreeg de diagnose op Valentijnsdag 2013 en de operatie was in de laatste week van april in Leuven. Ik hoor de oncoloog 2 weken later nog zeggen: ” Mevrouw we snappen er helemaal niets van. De tumor was helemaal prachtig ingekapseld en had nu nog maar een grootte van 7 x 7 cm, het leek wel alsof het in de huishoudfolie zat gewikkeld. De tweede tumor – was 1 x 2 cm) links onder in uw buik heb ik niet meer kunnen vinden en geloof me ik heb echt heel goed gezocht! Alle lymfeklieren die er verdacht uitzagen zijn verwijderd, maar zowel in de tumor als in de lymfeklieren is geen enkele kwaadaardige cel meer teruggevonden. We hebben er meerdere pathologen ” op los gelaten” en zelfs overleg gehad met een patholoog in Houston” dit is echt fantastisch en lijkt wel een wonder” We noemen u hier dan ook ” een rariteiten cabinet”!
Ik ga nog jaarlijks op controle omdat de pathologen tot nu toe nog niet weten wat er daadwerkelijk “mis” was en totdat ze het wel weten blijven ze op het weefsel doorwerken en wordt ik jaarlijks gecontroleerd. Voorlopig houden we het maar op een goedaardige ” cyste” .
Enige tijd geleden las ik het boek Radicale Remissie van Dr. Kelly Turner ( in het Engels maar ook in het Nederlands verkrijgbaar ) een aanrader!! Mijn verhaal had er 1 op 1 in gekund.
Ik geloof in de “P” (psychologie) van de kPNI ! Kanker is een waarschuwing, zie het niet als je vijand ( dank je wel Henk!!), pak het liefdevol bij de hand en ga met jezelf aan de slag! Vertrouw op je lichaam, blijf positief, geniet van het leven en de liefde, dat heeft mij – zo voel ik het – gered! Dat mede dankzij alle omringende liefde van kinderen, familie vrienden en mijn eigen patiënten, maar vooral van mijn man Folkert ! Dank je wel schat, het is ons samen gelukt!


Door Sanne op 30 januari 2018

Beste Lilian,
mooi om te lezen! Graag zou ik met je in conctact komen daar ik ook een sarcoom heb en in Leiden loop.
Groetjes Sanne


Door John Schreurs op 27 december 2018

Bij mij is begin 2014 een liposarcoom achter in mijn buik geconstateerd. Deze is toen operatief verwijderd waarbij ook een stuk darm en een nier mee verwijderd moesten worden.
Na deze operatie voelde ik me weer herboren!
Nu vijf jaar later is bij controle gebleken dat er weer nieuwe tumoren zijn geconstateerd in mijn buik. Mijn oncoloog vertelde mij dat er op dit moment geen mogelijkheden meer zijn om dit te behandelen zonder meekomende complicaties. Ik zal dus nu moeten afwachten hoe het zich verder ontwikkelt! Ik blijf onder halfjaarlijkse controle.
Zou Leuven een optie zijn?


Door Trix van der Biezen op 29 januari 2018

Vóór dat de diagnose darmkanker viel, 2013, liep ik al 3 jaar rond met onverklaarbare koortsaanvallen die een dag duurden en die elkaar steeds sneller opvolgde. Naar de internist en via hem gedurende die 3 jaar een aantal echo-abdomen-longfoto’s- en bloedafname gedaan, alsook diverse keren urine afname. Steeds was alles “goed”. De internist was ervan overtuigd dat er een bacterie moest zijn. Bij de laatste echo vóór de diagnose was er toch “iets” gezien. Een colonscopie volgde en toen brak er paniek uit… Er bleek een tumor, 6,5 cm, in de dikke darm te zitten, die eerder nooit gezien was. Operatie volgde; tumor, 19 lymfeklieren waarin verdachte cellen gezien waren, en ong. 20 cm. dikke darm waren verwijderd. Snijvlakken waren schoon en men was in positieve stemming. Daarna kreeg ik het advies, c.q., dit werd vastgesteld, toch een chemokuur van 8x te nemen. Ik was bijna “panisch” van dat spul. Informeerde mezelf uitgebreider op internet over dit goedje en wat ik daar las gaf mij niet de indruk dat dit genezend was… De druk die op mij werd uitgeoefend om toch vooral die chemo’s te nemen, heb in gesprekken met mijn oncoloog de dosis naar beneden weten te krijgen en de 3 wekelijkse infuusbehandeling hoefden gelukkig ook niet. Uit angst i.c.m. de druk van arts en omringende deskundigen begon ik aan mijn 1e kuur. Hield alles van mijn lichaam goed in de gaten. Begon aan de 2e kuur en zag in mijn vingertoppen ragfijne sneetjes ontstaan die ik eerder niet had. Alles in mij begon zich nog meer te verzetten en ik besloot de 2e kuur niet meer af te maken en verdere chemo’s i.o.m. de oncoloog heb ik afgeslagen.
Toen volgde er een soort “studieproject” voor mij en ging ik mij vergaand verdiepen over kanker, over chemo en de farmaceutische industrie, over voeding en de voedingsindustrie en ging boeken lezen die er toe doen. Volgde de internetserie van T.T.A.C. van Ty Boilinger. Heb veel schokkende zaken gelezen, soms ook van de hand van oncologen zelf. Barstte soms in tranen uit omdat mijn conclusie alleen nog kon zijn dat het niet op de 1e plaats om de gezondheid van de patiënt gaat maar om geld en macht.
Ik heb mijn eetpatroon “verbouwd”, naar zoveel mogelijk biologisch, kruiden en specerijen waarvan bekend of bewezen zou zijn dat zij een kankerremmende werking hebben.
“Van kanker genezen”; vind ik een vaststelling waarover ik mijn twijfels heb. Wanneer ben je genezen, na 5 jaar? Ik ken diverse mensen die genezen waren verklaard maar na 6 of meer jaren dezelfde of andersoortige kanker toch terug kregen.
Wat kan je doen? Houd je lichaam goed in de gaten, eet en leef zo gezond mogelijk en als je iets eet dat niet onder categorie gezond valt geníet er dan tenminste van en heb geen schuldgevoel.
Visualiseer jezelf sterk en gezond.


Door Bozena Boszczyk op 29 januari 2018

Wie heeft ervaring met triple negative borstkanker. Mijn vriendin van 55j heeft chemo achter de rug, en heeft tegelijk de alternatieve weg gegaan van ozontherapie, oncothermie en bioresonantie, energetische behandelingen, en uiteraard md nodige zorg voor voeding en supplementen. Omdat ze niemand kent die alternatief van deze kanker genezen is, laat ze nu toch een borstbesparende operatie doen met daaropvolgend 33 bestralingen. De druk vh regulier circuit weegt zwaar door. Wie heeft ervaring met deze vorm van kanker? Alvast een hartelijke dank je wel. Bozena uit Maasmechelen


Door Thomas op 30 januari 2018

aan de rechterborst of aan de linkerborst?


Door Jan op 29 januari 2018

Wat een mooi verhaal. Ik ben op zoek naar een goeie coach hierin. Werk zelf met natriumbicarbonaat, gezonde voeding en wietolie. Moet nog blijken wart de ontwikkelingen zijn. Maar er zijn zoveel vragen. Zou willen dat ik een goeie coach had.


Door Joke slagter op 27 oktober 2018

Ik zoek ook ondersteuning / twee jaar geleden werd bij mij tumor in galgang gevonden die de boek afsloot werd geel en kreeg pijn .. conclusue tumor moest er uit met 3/4 van mn lever galblaas veel lympfklieren en stukdarm geen pretje maar ok chemo er na heb ik geweigerd …. twee jaar rust en nu stijgt mn tumor marker… eet gezond gebruik kurkuma ginger etc maar vind t moeilijk hoeveel ik moet nemen en wat…. wietolie zegt iedereeb maar ik kan niet stoned naar mn werk etc…. dus hulp /advies zou ook ik graag willen ….


Door Henk Fransen op 29 januari 2018

Ik kreeg deze reactie via de mail.
Ze wilde graag anoniem blijven in verband met werksituatie.
het betreft borstkanker stadium 3
Van mij een positieve reactie! Ik kreeg jouw nieuwsbrief vorige week doorgestuurd en ik geef je groot gelijk. Ik kreeg 4 jaar geleden te horen dat ik kanker had. Ik doe promotieonderzoek (in iets anders) en toen ik de bui al zag hangen ben ik gaan duiken in de geschiedenis van behandelmethoden en trof een beerput van macht aan. Ik heb om vele redenen zowel chemo, bestraling en hormoonbehandeling afgewezen. Ik heb alleen de operatie goedgekeurd maar ook die met voorwaarden als géén lymfklier verwijderen in oksels. Dit vonden de oncologen natuurlijk vreemd maar voor mij was kwaliteit van leven vele malen belangrijker dan misschien een paar extra jaar. Dus ik heb géén neuropathie, géén cognitieve achteruitgang, géén oedeem in armen, gewoon zin in seks en niets dat pijn doet.
Wat jij schrijft verward mensen, je komt aan een heilig huisje. We (de mensen in de maatschappij) zijn geïndoctrineerd dat chemo noodzakelijk is in de behandeling en mensen praten het goed voor zichzelf. Cognitieve dissonantie toch? Dan moet er wèl wat anders zijn als chemo zo slecht is. Zolang men zoekt in iets van buiten jezelf (arts, medicijn, onderzoek) vergeet je een deel in een eigen verantwoordelijkheid. Daarmee wil ik niemand schuld aanpraten en een kind van 2 met hersentumor bedoel ik hier ook niet mee. Maar ik, en velen anderen, kunnen ook nadenken over andere dingen die positief bijdragen in het leven en gezondheid.


Door Leo Vermeer op 29 januari 2018

Op 15 jan. 2015 werd ik geopereerd voor galweg kanker en na een wipple operatie en 2 dagen later nog een zware herstel operatie met nog heel veel gal lekkage erna wat door Prof. Casper van Eijk op inventieve manier werd afgedicht kon ik 10 weken later het ziekenhuis verlaten.
Ik kreeg advies om een chemo behandeling te ondergaan en ik had op Internet gelezen dat chemo eigenlijk kansloos was tegen deze kanker soort.
Het bezoek aan de oncoloog maakte duidelijk dat deze ook niet veel heil in chemo zag en dat zou nogal slecht voor mijn gezondheid uitpakken vanwege de zware impact die deze chemo had op mijn lichaam.
Ik had van te voren al de keuze gemaakt om geen chemo te doen en ik starte gelijk thuis met een zeer koolhydraat arm dieet met als ontbijt yoghert met eigen gemaakte muslie van havermout en kokos en veel noten met wat honing.
mijn lunch bestond uit zelf gebakken spelt brood met 2 zacht gebakken eitjes en mijn avond maaltijd bestond uit veel groente met geen aardappel of rijst of pasta, wel met zoete aardappel wat weinig koolhydraten bevat en een klein stukje kip.
Ik moest na de operatie insuline spuiten omdat de kop van de alvleesklier is verwijderd en in dat gedeelte van de alvleesklier wordt juist mijn suiker geregeld voor mijn lichaam.
Door mijn koolhydraat dieet op dat moment daalde mijn suiker dusdanig dat ik mocht stoppen met insuline spuiten.
Ik prikte regelmatig mijn suiker waarde van mijn bloed en ik leerde daar heel veel van.
Wat opviel was dat mijn suikerwaarde steeg na stress wat werd veroorzaakt door prive omstandigheden.
Ik leerde heb de chineng cursus gevolgd en daardoor kon ik mijn stress op een gezonde manier uit mijn lichaam krijgen.
De suikerwaarde in mijn bloed kan ik op dit moment nog steeds onder controle houden en langzaam begin ik iets meer koolhydraten te eten afhankelijk van mijn suikerwaarde
Door het “eerste hulp bij kanker” cursus te volgen paste ik mijn voedsel keuze daar wat op aan en leerde ik ontzettend veel hoe ik gezonde keuzes voor mij zelf kan maken.
Ik ben Henk Fransen bijzonder dankbaar voor wat hij met zoveel energie mij in een korte tijd zoveel heeft geleerd.
Ik moet mijn verdere leven een enzym slikken om mijn vet te laten afbreken en ik moet de juiste hoeveelheid slikken om niet continu naar de wc te moeten lopen omdat mijn ontlasting te dun is.
Nu drink ik bij mijn maaltijd 2 glazen warm tot heet water en daar voel ik mij bijzonder goed bij, en ik drink geen koffie meer.
3 jaar na de operatie voel ik mij heel goed en artsen beschouwen het als een wonder dat ik dit heb overleeft.
Ik denk dat mijn gezonde voeding en in kombinatie met stress buiten mijn lichaam houden mij tot nu toe een gezond leven hebben gegeven.
ik ben een gelukkig mens die liefdevol naar de toekomst wil kijken.


Door Hans op 29 januari 2018

In 1996 was ik 18 jaar en zat in mijn schoolexamenjaar toen ik gediagnosticeerd werd met colitis ulcerosa. Ik kreeg de ‘lichtste’ medicatie voorgeschreven en na een aantal maanden was ik van mijn klachten af. In 2002 studeerde ik en in mijn derde jaar werd ik weer ziek en werd met ernstige darmontstekingen opgenomen in het ziekenhuis. Het medicijn werkte niet meer en ik kreeg zwaardere medicijnen voorgeschreven. De jaren daarna ben ik lang ernstig ziek gebleven en ben naast de medicatie opzoek gegaan naar andere wegen van genezing. Ik bleef helaas last houden van onophoudelijke ontstekingen en ben van medicijn naar medicijn gehopt. De meest zware medicatie heb ik altijd geweigerd (evenals de optie om mijn dikke darm te laten verwijderen) omdat deze ernstige bijwerkingen hebben en mij statistisch te weinig zekerheid gaven voor verbetering. Ik nam hiermee een risico omdat de onophoudelijke ontstekingen op lange termijn complicaties konden veroorzaken. Mijn intuïtie vertelde mij dat ik de juiste beslissing nam en verbrak ook het contact met de arts. Intuïtie is voor mij een combinatie van kennis, ervaring en reflex. Hij had geen begrip voor mijn beslissing en stond er op mij o.a. medicijnen te geven die mij eerder geen soelaas boden. Op mijn vraag waarom medicatie mij nu wel zouden helpen en voorheen niet kon hij alleen antwoorden dat hij mij geen zekerheid kon geven. Ik kon destijds mijn studie niet afmaken en werken was ook onmogelijk.
Ik ben meerdere alternatieve therapieën en diëten gaan volgen. Soms hielp iets kort maar kwamen de problemen in alle hevigheid terug. Na een jaar of acht besloot ik te stoppen met de medicijnen die ik nog slikte. Ik merkte binnen een paar dagen dat mijn klachten minder werden en na een week ging het een stuk beter met me. De klachten bleven aanwezig maar de scherpte was er vanaf. Ik voelde mij nog steeds zwak, onzeker en moe maar er was meer rust in mijn dagelijkse ritme gekomen en de klachten waren minder dan voorheen. Ik kwam destijds in aanraking met acupunctuur en Qigong, Yoga en Taiji. Daarnaast lukte het mij steeds beter de positieve onderdelen van verschillende diëten te combineren en beetje bij beetje ging het beter met me. Toch bleef ik nog steeds problemen houden en echt een nieuw leven opbouwen lukte mij nog niet. Ik was inmiddels het grootste deel van mijn sociale leven verloren en werken en studeren viel mij nog erg zwaar. Ik deed beetje bij beetje wat vrijwilligerswerk maar voelde een innerlijke energie om een volwaardig bestaan op te bouwen. Ik wilde graag aan een ideaal werken. Ik hoopte mijn ervaring met ziekte, psychologie en Chinese geneeskunde (acupunctuur) hiermee te kunnen gebruiken. De Qigong, Yoga en Taiji training die ik deed omvatte best pittige oefeningen waarbij de beenspieren flink getraind werden en er ook veel draai, rek en strek bewegingen werden gemaakt. Ongeveer twee jaar geleden stopte ik met de trainingen en merkte heel snel dat mijn klachten weer en stuk beter werden. Ik ging mij sterker voelen en vond in die tijd ook eindelijk betaald werk. Ik kon weer vertrouwen op doen door simpelweg in contact te komen met mensen. Ik voelde mij weer functioneel en gewaardeerd. Mijn innerlijke energie werd weer meer gebruikt en ging minder in mijn ziekte zitten. In deze periode heb ik mijn dieet nog verder kunnen aanscherpen omdat ik eerder in de gaten had wat goed voor mij was en wat slecht. Storende factoren als medicatie en voor mij slechte training zaten niet meer in de weg. Nu gaat het erg goed met mij. Ik merk dat mijn darm beschadigd en een probleem voor mij is maar ik ben weer meer mens en probeer mijn leven op te bouwen. Ik ben weer wat Qigong en meditatie aan het doen, maar veel minder zwaar en met een andere mindset. Ik ben nog wel wat zoekende hierin en combineer het veel met wandelen en voorzichtig mild joggen. Belangrijk is wel dat ik training doe waarbij ik het bewustzijn in mijn lichaam en mijn brein beoefen. Dat gebruik ik dan ook bij het joggen, ik jog niet als kip zonder kop maar gebruik hierbij Qigong en meditatie technieken. Ik wil gaan werken aan mijn ideaal en hoop mijn ervaring in te kunnen zetten voor andere mensen. Op welke manier dat gaat lukken weet ik nog niet maar het idee alleen geeft mij al positieve energie. Mijn sociale leven is uitermate karig geworden maar ik probeer gelukkig ook op dit gebied weer activiteiten te ondernemen. Nu – 15 jaar later – kan ik tegen mezelf zeggen dat verkeerde inschatting van artsen mijn genezing in de weg heeft gestaan, evenals onjuiste begeleiding op het gebied van voeding, Qigong, Taiji en Yoga en het gebrek aan positieve energie en waardering op het gebied van verantwoordelijkheden, werk en studie. Ik leef zonder medicijnen, ik ben overgevoelig voor medicatie, welke dan ook. Mijn lijf reageert heftig op veel stoffen en producten. Deze overgevoeligheid uit zich ook in een positieve dimensie. Ik leer het te gebruiken op mijn werk en in mijn nieuwe loopbaanrichting. Ik kan er individuen en groepen op een creatieve manier goed mee helpen. Zo zie je maar, ik ben altijd mijn eigen weg blijven volgen. Er zaten risico’s aan, maar ik heb de risico’s altijd tegen elkaar afgewogen.


Door Mirjam op 30 januari 2018

Wat een geweldig (en moedig) initiatief…. Het delen van verhalen van mensen die hun eigen pad bewandelen. Ikzelf heb geen kanker. Wel ben ik drager van het BRCA1 gen (borst – en eierstokkanker). Het advies voor mij luidt; verwijderen van borsten en eierstokken. Ik kies ervoor dit advies niet op te volgen. Snijden in een gezond lichaam voelt niet goed. Ik volg mijn gevoel. De tijd zal leren of ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik probeer zo gezond mogelijk te leven. Mijn moeder en zus zijn op zeer jonge leeftijd overleden aan de gevolgen van borstkanker. Zij volgden het reguliere pad (operatie, bestralen, chemo) en zijn uiteindelijk “vergiftigd”. Zo zie ik dat echt! een aantal mensen in mijn omgeving vindt mij dom, vinden dat mijn lichaam een tijdbom is. Dat maakt het soms lastig mijn eigen gevoel te blijven volgen.
Mijn hart maakt een sprongetje bij het lezen van deze ‘succesverhalen’! Respect en bewondering heb ik voor jullie allemaal. Veel liefs.


Door Henk Fransen op 30 januari 2018

Wat je ook doet Mirjam; laat de woorden dat je borsten een tijdbom zijn niet toe in je gevoel. Je borsten zijn organen die uitdrukking geven aan het grote moeder aspect van God (of hoe je het ook wilt noemen). Daar mag je trots op zijn en er met liefde en respect aan denken. Misschien wil je het boek van Joe Dispenza lezen ‘Jij bent het placebo’ waarin hij wetenschappelijk onderbouwd hoe we invloed hebben op onze genexpressie.


Door Franciska op 31 januari 2018

Inmiddels bijna 2 jaar Borstkanker, géén operatie, géén chemo en géén bestraling. Wel Zoladex en Tamoxifen, echter betwijfelen we of dit überhaupt noodzakelijk was. De tumor is 50% gekrompen in 1 jaar tijd, huisarts dacht dat ik mijn uitvaart al aan het regelen was en staat voor een raadsel, wij niet. Ik heb mijn leven totaal omgegooid, alles biologisch, heel veel supplementen, osmose waterfilter, minder werken, nauwelijks nog koolhydraten, meer sporten, 3x per week yoga/ontspanningsoefeningen, groente smoothies en groentesap etc. We hebben mijn methylatie aangepakt wat de oorzaak was van mijn kanker d.m.v. Vit. B12 injectie. Dit alles doen we na het kijken en lezen van; dvd serie The Truth about Cander van Ty Bollinger, boeken van Dr. Mathias Rath en ook heeft Placebonocebo een heel mooi document m.b.t. kanker. Mijn bloed wordt 3 maandelijks geteld op circulerende tumorcellen in Duitsland door Dr. Ulrich Packman zij is hier in 2007 al op gepromoveerd. En inmiddels zijn de circulerende tumorcellen in mijn bloed nog nauwelijks te tellen! De reguliere artsen (chirurg en oncoloog) begrijpen er niet van het is ongelofelijk om te zien hoe weinig ze op de hoogte zijn van hun vakgebied. Logisch dat ze géén antwoorden kunnen geven op de vragen die wij stellen. Daarnaast betalen we dit alles uit onze eigen portemonnee welke kosten een schijntje zijn in verhouding tot de operatie en chemo’s die wel worden vergoed. Het kost ons maandelijks zeker duizend euro om dit alles te kunnen betalen.


Door Andre nab op 31 januari 2018

16 julie 2015 op mijn 49e verjaardag hoorde ik dat ik darmkanker had met uitzaaiingen in beide longen, lympheklieren en 28 tumoren in mijn lever.
Ze gaven mij nog een half jaartje te leven,..en met Chemotherapie misschien 3 maanden langer…
Na een zeer moeilijke periode toch begonnen met 6×3 weken chemotherapie met Oxaliplatin was ik half december klaar .
De chemo was aangeslagen ,maar idd na 4 maanden kwam het weer terug (verhoogde bloedwaarden enz.)
…ik zou waarschijnlijk over 6 weken weer a.d.chemo moeten
Toen heb ik voor het eerst darmkanker gegoogled en kwam uit bij Monique Posthumus via Youtube.
Zij vertelde over de Cannabis,..maar niet over het THC gehalte enzo..
We hebben toen meteen CBD olie gekocht bij de Giftshop in Arnhem,..en de THC 2% via mijn huisarts die er volledig achter stond gelukkig…( ik weet nu inmiddels dat zeker 75% vd artsen NIET wil meewerken…ongelofelijk terwijl ik het zelf moet betalen en hun alléén een handtekening hoeven te zetten ! )
De Cannabis nam ik s’avonds in om ong. 22.00 uur 5 druppels van ieder.
De volgende ochtend om 08.00 uur was het dan uitgewerkt, en zat ik op de vrachtwagen omdat ik ZZPer was/ben en niet was verzekerd tegen een evt.uitkering.
Overdags nam ik kurkuma in met lijnzaadolie, en na thuiskomst 1 druppeltje Cannabis van ieder.
Wat er daarna gebeurde was ongelofelijk,..de kanker verdween overal in mijn lichaam..tot September 2016 nadat we 12 dagen op vakantie gingen met ons gezin naar Turkije . Ik had de Cannabis natuurlijk niet meegenomen….
2 dagen na thuiskomst had ik weer verhoging en er werd weer verteld dat ik over 6 weken waarschijnlijk weer a.d Chemo zou moeten.
Daarna weer volop a.d Cannabis en Curcuma,..en wat denk je ?..
6 weken later een CT en MRI scan gemaakt,..en alles was prima !
Mijn Oncoloog vond het ook fantastisch natuurlijk,.en heb toen 1,5 jaar na de diagnose een perfecte darmoperatie gekregen zonder Stoma !
De kanker bleef vervolgens weg tot Augustus 2017,..maar er werden helaas weer 4 plekken gevonden in de lever..die wilden ze gaan opereren na 4 Chemokuren met Oxaliplatin.
Helaas sloeg deze niet aan ,..waarvan ik zelf denk dat dat kwam door Visolie te gebruiken tijdens de Chemo..ik had me hier helaas te laat in verdiept. Ik kwam er achter om Visolie Chemotherapie in te toetsen op youtube ,dan legt de Oncoloog vh AVL Amsterdam
ziekenhuis het in 2 minuten uit dat het de complete chemo om zeep helpt.
Ook Grapefruits en te veel suikers zijn slecht tijdens de chemo.
Nu heb ik een andere chemo met picklijn,..maar twijfel heel erg over het vervolg hiervan,..in November ben ik overigens gestopt met de Cannabis ( zonder afkickverschijnselen…ook dat is een fabeltje )
Maar ben er vanaf 1 Januari weer mee begonnen..alleen niet meer tijdens de Chemo…
Eind Februari krijg ik de uitslag……
Maar heb zeer veel hoop op de alternatieve geneeskunde..want dat houd mij ook psychisch op de been,..en heb er zeer veel vertrouwen in.
De reden overigens dat ik de alternatieve kant samen bewandel met de reguliere is dat het tenslotte bij Monique Posthumus niet goed is afgelopen met alléén Cannabis….ook daarvan moet je leren helaas…..Gr.Andre Nab


Door Peter op 1 februari 2018

Beste Andre,
Ik denk dat je super goed bezig bent. Je moet bedenken dat niet elk persoon hetzelfde is en dus ook de behandeling voor elk mens anders uitpakt. Zoek naar de oorzaak elimineer deze en het probleem verdwijnt. Stress is een enorme grote veroorzaker.
Bedenk dat je met gif iemand niet gezonder kan maken


Door Henk Fransen op 1 februari 2018

Ik ontving onderstaand verhaal om te publiceren:

Joanna Paree:
Goed, dan mijn verhaal.
Ik moet daarbij aantekenen dat de manier waarop ik tegen het leven aan kijk daarin ook erg bepalend is, dat het mijn heel eigen(wijze) verhaal is.
Dat ik zeker ook zie dat ieder mens zijn eigen leven te leven heeft en met zijn eigen lot moet dealen.
Voor mij is het zo dat ik niet zo’n groot vertrouwen heb in de medische stand. Maar ik weet ook dat dat voor andere mensen heel anders kan zijn en niet minder goed of fout. Het is zoals het is.
Toen ik eind 2003 op borstkanker stadium 3 werd gediagnostiseerd, was mijn eerste reactie om vooral tegen niemand wat te zeggen en er niets mee te doen. Tenslotte voelde ik me zo gezond als een vis.
Dat idee heeft geen stand gehouden. Mijn antroposofische arts kon er ver in mee gaan maar vond dat ik minimaal de tumor moest laten verwijderen en uiteindelijk bleek ik het met hem eens te zijn.
In het ziekenhuis, waar ik aan de mamapoli geen goede herinneringen heb, vulden ze zo ongeveer een programma voor 2 weken voor me in.
Een dag later heb ik alles gecanceld op de operatiedatum na.
Ik had tijd nodig om voor mezelf alles op een rij te krijgen en in gesprek te gaan met de mensen die me dierbaar zijn. Verder wilde ik het weliswaar niet geheim verklaren of zo, maar ik wilde het feit dat ik kanker had ook niet openbaar maken. Ik had de tijd voor mezelf nodig.
Toen borstkanker een feit was, leek het of ik altijd had geweten dat dat een keer in mijn leven zou komen.
Mijn allereerste gedachte was dat het zo fijn was dat ik geen kinderen meer had die afhankelijk van me waren (de jongste woonde nog thuis maar stond al behoorlijk op eigen benen) en dat ik dus mijn eigen weg in het proces mocht gaan.
Bert, mijn man, was het er (met angst in zijn hart, dat wel) mee eens. De kinderen niet, maar ze gingen wel achter me staan.
Mijn tweede gedachte was dat ieder mens nu eenmaal sterfelijk is, jammer ik dus ook, dat de dood deel is van het leven en dat hij voor elk mens zijn eigen tijd heeft. Ik onderschrijf dat nog steeds
Natuurlijk was ik ook bang en ik zag de dood erg dichtbij.
’s Nachts sliep ik niet tot nauwelijks en maakte ik plannen hoe dit varkentje te wassen.
Toen ik besloot me wel te laten opereren en dan ook de poortwachterklier te laten onderzoeken, werd ik rustiger.
In die tijd werd ik op een nacht wakker met ineens de duidelijke wetenschap dat zoals ik het bedacht had, de goede weg was en zo gebeurde het. De angst was op dat moment helemaal weg, de operatie een fluitje van een cent.
De poortwachterklier bleek niet “schoon”, maar er was ook niet duidelijk kanker in aanwezig. De chirurg vond dat de okselklieren weg moesten en bood me ook bestraling aan maar beide heb ik geweigerd. Met die man had ik veel geluk want hij begreep me. Eigenlijk denk ik dat die moeilijke cellen achteraf wel goed waren want nu vond ik toch dat ik niet net kon doen of er niks aan de hand was.
Het idee kanker is toen nog wel een tijdje mee gegaan maar ik kon vrij snel mijn weg bepalen. Zo ging ik een aantal weken naar Keulen waar ik koortsbehandelingen (hyperthermie, zwaar maar voor mij heilzaam) kreeg, injecteerde ik mezelf met het antroposofische iscador en kreeg ik via een natuurarts voedingssupplementen. Verder begon ik serieus met schilderen, dat was al mijn leven lang een thema.
Toen ik in april de laatste koortsbehandeling had gekregen voelde ik me schoon en nieuw als een pasgeboren baby en was mijn eerste kleinkind (inmiddels zijn het er 7) onderweg.  
De angst dat de kanker terug kon komen overviel me nog wel bij tijd en wijle. Maar ik wist ook dat ik voor mij de goede keuze had gemaakt, dat het uiteindelijk niet uit maakt want als het je tijd is ga je, ook al heb je alle kuren uit het alternatieve of uit het reguliere circuit gehad en gedaan.
Met mijn antroposofisch arts heb ik nog een paar gesprekken gehad en hij gaf me de raad om werkelijk te proberen de dood onder ogen te zien; me voor te stellen dat dat zou gebeuren. 
Ook dat heb ik geprobeerd want ik vond het een heel goede en logische raad. wel erg moeilijk en heel droevig ook.
Maar het heeft me geweldig geholpen om te accepteren, wat er ook zou komen.
Inmiddels had ik een mooie plek in Drenthe gevonden waar ik van lieve mensen hun zomerhuisje voor 6 weken mocht gebruiken. Daar zat ik in mijn eentje. In de weekends kwam Bert, soms een van de kinders en tussendoor reden vrienden me naar Keulen. Ik wandelde veel en op de Drentse hei was ik vaak helemaal alleen en kon ik zo hard schreeuwen, huilen en zingen als ik nodig had. Ik probeerde al mijn angsten woorden te geven en dat lukte steeds beter.
Toen ik weer thuis kwam ging het leven verder, meestal heel goed, soms wat minder want de het bedreigende woord “kanker” hing toch nog wel regelmatig boven mijn hoofd.
Ik heb me nooit laten controleren, die spanning wilde ik niet. Maar na een jaar had ik opnieuw een knobbel in mijn borst. Ik had zelf niet het gevoel dat het kanker zou zijn. Dat klopte, het bleek deze keer om een cyste te gaan. Ik ben naar dezelfde chirurg gegaan die bereid was me nog een keer borstsparend te opereren, die man ben ik nog steeds dankbaar. De cyste bleek in zijn binnenste wel een voorstadium van kanker te herbergen en ik kreeg weer bestraling aangeboden. Maar de dokter trok zelf al de terechte conclusie dat ik dat niet zou gaan doen.
Sindsdien ben ik nooit meer echt bang geweest en eigenlijk speelt kanker nog nauwelijks een rol in mijn leven.
Als ik zo terugkijk heeft het alles bij elkaar ruim een jaar geduurd voordat ik mijn leven terug had. En gek genoeg kijk ik toch ook met een soort dankbaarheid op die tijd terug. Ik heb zoveel warmte en liefde gekregen en mezelf zoveel beter leren kennen.
En hoe het verder gaat? Ik weet het niet, maar wie weet wel hoe zijn leven er morgen uit ziet? Ik ben een tamelijk gelukkig mens en ik voel me gezond, energiek en in evenwicht. Meer kan een mens toch eigenlijk niet willen.
Juni 2015
De laatste alinea van het voorgaande klopt nog steeds maar intussen weet ik wel hoe het verder ging. Langzaam groeide in 2013 een bult in mijn hals. Ik ging gewoon sjaaltjes dragen tot de dag dat een van mijn kinderen het toch zag. Ongeruste kinderen is niet goed dus ging ik weer het circuit in.
Weer kanker, de kiem voor de tumor moest er volgens de oncoloog al voor de operatie in 2003 hebben gezeten. Weer hormoontabletten en daarnaast weer iscador en voedingssupplementen. En koortsbaden (dmv in bad langzaam de watertemperatuur opvoeren, koorts opwekken en zo het afweersysteem een boost geven)
Toen ik een paar maanden later, het was inmiddels september 2014, zover was dat ik een CTscan liet maken bleken ook het sleutelbeen en het borstbeen behoorlijk aangetast. Niet operabel. Bestraling leek nodig wilde ik niet uiteindelijk stikken. Toen ik eenmaal de keuze voor bestraling (en tegen de mij ook aangeboden chemo) had gemaakt, heb ik me daar ook ten volle aan overgegeven. Het bleek niet veel om het lijf te hebben behalve dat het bijna elke dag moest. Ruim 3 weken bijna elke dag 10 minuten mediteren en dan stond ik weer buiten
Na de bestraling had ik een flinke brandplek, was ik mijn stem kwijt en een paar weken tamelijk slap. Maar de bult in mijn hals was een heel stuk geslonken en al snel had ik mijn gewone energie weer terug. Inmiddels had ik via een homeopatisch arts phosphor in een heel hoge potentie gekregen.
Zes weken later bleken de tumormarkers spectaculair gedaald en alles in mijn lijf voelde volgens de internist goed aan.
En nu, 2 juni 2015, ben ik weer/nog zo gezond als een vis. Van de bult in mijn hals zie je alleen nog een spoor als je het weet, de sjaaltjes draag ik nog alleen af en toe voor de mooi. Ik weet heus dat ik een ziekte heb maar ik ben niet ziek en gisteren bleek mijn bloed de waarden (ook de tumormarkers) van een “normaal” gezond iemand te hebben en zo voel ik me ook.
En… ik heb het geweldig met mijn reguliere behandelaars getroffen. Zij hebben mij altijd in mijn waarde gelaten en de internist was gisteren net zo stralend als ik toen ze me de uitslagen meedeelde.
augustus 2016, weer een jaar verder.
Van een tumor is geen spoor meer te zien en ik voel me gezond en energiek.
Hoe het aan de binnenkant van mijn lichaam zit weet ik niet; dat laat ik niet onderzoeken. Wat ik nog steeds doe is af en toe een homeopatisch arts bezoeken die de laatste keer zei: “doe maar even niets”. Ik injecteer mezelf nog met iscador en slik nog wat voedingssupplementen en reguliere hormoontabletten en ga binnenkort samen met mijn antroposofisch arts alles eens herbekijken, zien wat ik nog wel en niet nodig heb
Inmiddels is het januari 2018. Ik leef mijn leven zonder zicht- of voelbare kankersporen, ook niet in mijn geest.
Ik ben inmiddels gestopt met de iscadorinjecties en overweeg ook te stoppen met de tamoxifen die mij na de laatste operatie werd voorgeschreven.(Ik merk er niks van en het stelde mijn kinderen erg gerust dat ik “’iets deed”. Daar zit dus nog twijfel).
Mijn homeopatisch arts voorziet mij af en toe van een kristalletje.
En ik heb nu mijn schroom aan de kant geschoven en wil mijn verhaal wel verder delen met mensen buiten mijn inner circle. Wie weet helpt het een ander mens weer een beetje verder.
Joanna Paree (09-03-1947)
http://www.joannaparee.nl


Door Peter op 1 februari 2018

Dank je wel Joanna,
Super motiverend.


Door Annemiek Laros op 1 februari 2018

Mijn verhaal begint in 2013. Ik kreeg een soort toevallen linkszijdig Ik dacht dat ik iets aan mijn hart mankeerde en liet het onderzoeken maar mijn hart was gezond. De aanvallen kwamen steeds vaker voor en en ik was ook vaak zo erg uitgeput dat ik dacht dat ik elk moment dood zou kunnen gaan. Eind 2013 instorten ik compleet in. volgens de huisarts had ik een ernstige burn-out. ondanks de aanbevolen behandelingen ging het van kwaad naar erger. Ik kreeg ernstige angst aanvallen en leed aan psychosomatische pijn op een bepaald punt in mijn ruggenwervel. Ik was verwikkeld in een rechtszaak wat zwaar op mij drukten. mei 2014 overleed mijn moeder waar ik maar half bij kon zijn. Eind 2014 waren er momenten dat ik in het totale niets verkeerden en dood ging. Ik werd opgenomen in een herstellingsoord waar ik liefdevol opgevangen werd en waar ik iets opknapte. april 2015 verliet mijn partner mij en werd mijn inkomen en woongelegenheid onzeker. Ik ben altijd kleine zelfstandige geweest en ik was door mijn spaargeld heen en zonder inkomen. ondanks dat leek ik toch iets te herstellen. juli 2015 kreeg mijn schoonzoon te horen dat hij een hersentumor had en overleed januari 2016. In juni 2016 ontdekte ik in mijn linker borst een knobbel. Mijn huisarts zij nou na alles wat je hebt meegemaakt zal het echt geen kanker zijn maar laat voor alle zekerheid een echo en rontge maken. Ik zelf was er zeker van dat het niet goed was en ja dat bleek dus ook het geval. Borstkanker. Ik was weer af bij nul. Ik was kapot en hing in het niets. Ik besloot om mijzelf niet te laten opereren en ook geen chemo of bestraling nog hormonen te nemen. Ik had tijd nodig en ben op onderzoek gegaan wat het beste voor mij zou zijn. Nu is het zo dat ik een moeder heb gehad die pionier in de alternatieve wereld was begin 70tiger jaren en waar ik veel van heb opgestoken, ze gaf zelfs les in Bloemendaal. Ook in mijn eigen ontwikkeling heb ik veel gedaan en gezien en uitgeprobeerd. Mensen om mij heen zeiden “Ja, natuurlijk ga jij niet regulier, het zal ook niet”. Nou , zo werkt dat niet, ik krijg net als alle andere mensen die diagnose kanker krijgen een soort doodvonnis boven het hoofd waar ik mee mag leren omgaan en mijn keuzes maken. Er is grote twijfel en angst en onzekerheid en veel vragen. Vooral veel vragen. Uiteindelijk na ruim anderhalf jaar sta ik honderd procent achter mijn keuzes en leer ik de mogelijke dood accepteren. Ik heb het pad van lezen en praten over kanker, klassieke homeopathie bewandeld, supplementen, bioresonance, oefeningen van chi neng en zes helende klanken, yoga, voeding, voetreflex, familie opstelling en als laatste energetische healing. Ik heb heel veel over mezelf geleerd en ben heel diep gegaan en kom van ver. In mijn zoektocht heeft een arts mij vertelt dat ik blij mag zijn dat ik er nog ben. Mijn lichaam en geest hebben zo veel trauma opgelopen dat ik een operatie waarschijnlijk niet gered zou hebben omdat mijn lichaam geen trauma meer kan verwerken. Dit was een schok maar tegelijkertijd een bevestiging van mijn eigen weten wat ik intuitief gevolgd heb. Ik ben nog niet genezen en zit er nog volop in. In mijzelf is een stem dat het goed komt en dat is mijn kompas waar ik op vaar. Het diepte punt heb ik volgens mij gehad want ik zie regelmatig de zon in mijzelf schijnen en vergeet regelmatig dat ik borstkanker heb. Ik voel mij geen slachtoffer maar iemand die iets op haar pad heeft gekregen dat in de toekomst misschien van een grotere waarden is dan dat ik nu nog beseffen kan. Ik zie de borstkanker steeds meer als een persoonlijk proces niet zo zeer meer als een ziekte. Ik hoop dat ik binnenkort kan zeggen dat de tumoren aan het verdwijnen zijn. Voor nu geniet ik regelmatig van kleine dingen. Annemiek


Door Henk op 2 februari 2018

Wat een intens verhaal Annemiek! het bezorgd me kippenvel wat je allemaal hebt meegemaakt. Ik hoop dat je de weg die je terugvindt steeds lichter voor je mag worden.


Door Annemiek Laros op 14 februari 2018

Dank je wel Henk, het is heel zwaar geweest maar op dit moment voel ik mij regelmatig vrolijk en sterker en de zin om creatief met het leven om te gaan op een simpele manier en dat geeft moed en kracht en reden tot genieten van kleine dingen die er voor mij toe doen. Wat er nog verder op mijn pad komt weet ik niet. Nu leer ik veel over mijzelf en dat is voor mij iets dierbaars.


Door Thomas op 1 februari 2018

8 jaar geleden had mijn vrouw een knobbel ontdekt in haar linkerborst. Toen had ik de oorzaak en de juiste oplossing gevonden. Dit was binnen 2 maanden spontaan genezen. Zij had meerdere maal de oproep borstkanker onderzoek gehad, iedere keer afgewezen. 8 jaar lang geen spoor van de kankercellen gevonden.
Borstkanker heb je 5 verschillende oorzaken. Dit had ik zojuist in http://www.ninefornews.nl verteld, ook over de oorzaak van de knobbel in de hals.


Door Thomas op 3 februari 2018

De natuur heeft de oplossing.
http://www.medischforum.nl/onderwerp/35319
MDS.

Ik ben een man van 75 jaar,er is sinds 8 aug. 2016 MDS van het agressieve type bij mij gevonden.Sinds die tijd ben ik begonnen met Paardenbloem wortelthee,sinds die tijd zijn mijn bloedplaatjes van 700 naar 500 gegaan.Ik kreeg van de dokter te horen ,dat ze eerst niets voor me kon doen. alleen bloedverdunners om trombose in de benen te voorkomen. Ik ben ook stengels (rauw) gaan eten om de rode bloedplaatjes te verbeteren.Alles in overleg met de arts.
De dokter zij dat het niet medisch is bewezen dat Paardenbloem wortel werkt.Maar bij mij wel,Ik hoef nu maar 2 keer per jaar voor controle te komen.

Mijn vraag is nu ,is er ook iemand met ervaring met
Paardenboem wortel?Ik heb nml. een probleem ik kan in de winter moeilijk aan de stof komen die in de rauwe stengels
van de paardenbloem zit!!

De 2e gratis van de moedernatuur krachtig natuurmiddel is de paarse Basilicum die een wonder kan verrichten.


Door Thomas op 5 februari 2018

De 1e oorzaak van borstkanker is de onjuiste medicatie tegen griep en verkoudheid tijdens de menstruatie. Iedereen heeft min of meer stress. Het lichaam is in staat tegen stress en ongeval. Maar de stress en lichaam overbelast kan de griep en verkoudheid opwekken. Wanneer de menstruatie op gang is gekomen dat je griep of verkoudheid krijgt. Je bent een zelfstandige ondernemer of alleenstaande moeder die kinderen moet zorgen en ook de baan/eigen zaak runnen. Dat je zoveel dingen te doen en niet 1 dag ziek wou worden. Je gaat dit onderdrukken met paracetamol of zware AB behandeling dat de koorts-proces van de griep/verkoudheid helemaal in de mailing genomen dan heb je kans op allerlei ziektes en kanker o.a. Hartaandoening, Lupus, Borstkanker, Eierstokkanker, Baarmoederkanker, Baarmoederhalskanker, Endometriose of weke-delen.
Hier zie je dit allemaal via de LEVER bloedbanen en zenuwenbanen optreden.
De lever bloedbanen en zenuwenbanen is vanuit de lever langs de lies en geslachtsdelen heen richting beneden naar de grote teen. In de baarmoeder heeft een bloedbanen en zenuwenbanen die rechtstreeks verbindt met het HART. De NIER heeft ook een verbinding rechtstreeks met het hart langs de geslachtsdelen. Voor vrouwen is het hart niet alleen voor de bloedsomloop, maar ook voor de goede zwangerschap. De proces van de menstruatie is onder de leiding van lever, hart en de nier.

De laatste jaar is een vooruitgang van de media dat de AB is niet geschikt voor griep. Het kan gevaarlijk zijn. Want de ontsteking/longontsteking van de griep kan je alleen maar met de HART-functie bestrijden via de koorts-proces.
De menstruatie bloed wordt vertraagt met de verkoudheid/griep-virus die verstopt in de melkklier waar eerst een ontsteking ontstaan en later een knobbel gevormd. Dit kan je voelen in de linkerzijde net onder de lever die prikkel met pijn signaal. De okselklier gaat dit ontsteking opvangen ter bescherming van het hart.
Op dit moment als je voelt soms koud en warm dan hoeft de behandeling op de verkoudheid/griep-virus. Als niet koud, niet warm, geen pijn en geen jeuk dan is bloed verstopping.


Door Johannes op 12 februari 2018

Beste Henk en andere belangstellenden.
Graag maak ik gebruik van de uitnodiging om mijn verhaal te delen. Wel bleef ik direct ‘haken’ bij de woorden ‘een bijzonder genezingsproces’! Is het proces bijzonder als je genezen bent of is het bijzonder vanwege het feit dat je het bent gaan volgen, ongeacht de uitkomst?!
Mijn verhaal begint ruim 10 jaar geleden! I.v.m. hartproblematiek is toen ‘toevallig’ ook een keer mijn PSA waarde gemeten en zit ik sindsdien in de molen! Er is toen prostaatkanker vastgesteld in zeer milde mate en de uroloog koos voor bewaken en verder niets doen. Akkoord! Met zo nu en dan een extra controle is dit goed gegaan tot 2016! Toen ging het in mei een kant op waar ik altijd al rekening mee had gehouden. Verder door de molen met als eindconclusie: ‘ernstige vorm van prostaatkanker (gleason score 7) en advies tot operatie en vervolgens mogelijk chemo en of bestraling!’ Gezien de tumor niet scherp begrensd was, was er nader specialisten overleg nodig met het UMC Groningen. Deze uitslag zou mede mijn keuze bepalen voor verdere stappen. Ik heb mijn uroloog toen verteld dat ik geen voorstander was voor chemo en/of bestraling en eerst zijn uitslag af wilde wachten over zijn bespreking met het team specialisten van het UMC Groningen. Dit zou ik na zijn vakantie horen. Bij mijn volgende bezoek bleek hij niets gedaan te hebben; dit was niet afgesproken! Mijn vrouw en ik waren zeker van deze afspraak, want die zou ‘beslissend kunnen zijn’ voor een eventuele operatie! Mijn gedachte achteraf over de uroloog: ‘Waarom zal ik mijn nek uitsteken voor een patiënt die waarschijnlijk toch mijn adviezen niet opvolgt en ‘vreemd gaat’! Vervolgens is mijn zoektocht naar een 2e opinion en contacten met het Europees prostaatkanker centrum in Gronau op niets uitgelopen! Geen enkele samenwerking tussen de ‘zuilen’!
Dus toen mijn heil gezocht in de aanvullende geneeskunde! Op 14-11-2015 heb jij Henk een lezing gegeven in Zeijen en heb ik jou om advies gevraagd voor het geval dat! Jij hebt mij toen het adres gegeven van het CCG in Zeewolde. Het centrum voor complementaire geneeskunde onder leiding van Wim Gelderblom. In juni 2016 ben ik mijn onderzoeken en behandelingen bij Wim begonnen. (o.a. haartest; 24 uurs J2 test; firstbeat lifestyle onderzoek en vervolgens in samenwerking met het Thalamo instituut in Eindhoven een volledig lichamelijk thermografie onderzoek! Ik zal jullie de details verder besparen, maar deze ‘martelgang’ heb ik volgehouden tot vrijdag 24 maart 2017! Toen was ik alle miscommunicatie, spanningen en onduidelijkheden spuugzat. Vanuit het thermografie onderzoek werd de ‘conclusie getrokken’, dat ik hooguit een milde en beginnende vorm van prostaat kanker zou hebben! Vervolgens tumormarkers laten analyseren in een Duits lab met medewerking van het Thalamo instituut. Een dag onderweg voor 5 minuten bloed geven, omdat er nul komma nul bereidheid is tot medewerking om in Assen bloed te geven! Neen Johannes, wat je nu allemaal aan het doen bent, daar werken wij niet aan mee! Toen ik uiteindelijk de speelbal werd tussen Wim Gelderblom en de specialisten in het Thalamo instituut heb ik zelf de keuze gemaakt om ook hier te stoppen! Wim Gelderblom mailde tot slot: ‘Goede middag Johannes, Ik begrijp het. Het spijt me oprecht! Tegen de achtergrond van de goed gedocumenteerde bijzonder heilzame effecten van autonome keuzes i.g.v. kanker zou deze beslissing wel eens therapeutische impact kunnen hebben. Hoezeer ik de gang van zaken ook betreur, ik bewonder tegelijkertijd je autonome beslissing. Het ga je van harte goed!’
Uit mijn onderzoeken kwam wel duidelijk het beeld naar voren dat diverse systemen een sterke onbalans vertoonden en er giffen aanwezig waren in mijn lichaam! Aan mijn energiesysteem werd de kwalificatie gehangen van: ‘uitputtingsfase’! In juni 2016 ben ik gestart met een voedingssupplementen pakket van Wim! Ook ben ik toen gestopt met alle hartmedicatie, m.u.v. de bloedverdunner! In oktober 2016 ben ik CBD plus olie gaan gebruiken en in die maand ben ik ook mijn smaak verloren! Tot nu toe heb ik geen oorzaak kunnen vinden voor dit smaakverlies. Er is uitvoerig naar gekeken door de reguliere geneeskunde met als resultaat dat er fysiek niets is te vinden. Ook heb ik psychisch de nodige wegen bewandeld, maar heb ik tot nu toe geen link kunnen leggen naar mijn ‘ziek zijn’ nu en ervaringen uit een ver en recent verleden! Er lopen wel rode draden die veel impact gehad hebben of nog hebben! Na het stoppen van alle behandelingen is de rust terug gekeerd! Vanaf begin 2017 gebruik ik het speciale prostaatkanker pakket wat is samengesteld door Henk Fransen en Gabriel De Vriend en verkrijgbaar bij Nutriphyt!
Jaarlijks onderga ik een ‘APK’- keuring in verband met mijn hartgeschiedenis (een open hartoperatie in 2003/2004 met 4 by-passes) Dan laat ik ook mijn PSA bepalen! Mijn PSA waarden zijn gedurende 15 jaar gestegen van ca. 4 naar ca. 10 in 2017! Maar nu is binnen het jaar de waarde gestegen naar 19 met als gevolg een ‘dwingende’ uitnodiging van de huisarts tot het maken van een afspraak! Wat is dan nu wijs?????? Misschien is het goed om nog even aan te geven dat ik bijna 74 jaar ben, over een goede gezondheid beschik, regelmatig meerdere uren wandel en straks weer gemiddeld 50 tot 70 km. hoop te fietsen op mijn mountainbike! Ik heb tot nu toe geen lichamelijke klachten, ben in het bezit van de video’s van Henk, heb de Chi-Neng cursus gedaan, ik mediteer regelmatig en ik ben mij zeer bewust van de eenheid van lichaam en geest, maar ook nog steeds ‘besmet’ met de gevolgen van de indoctrinatie van een streng calvinistische opvoeding, binnen een gezin met 11 kinderen en een zeer armoedige jeugd, direct na de 2e wereldoorlog! Zelf denk ik dat ik dat hele pakket een plek heb gegeven en weet dat ik geen enkele hoop hoef te koesteren op een beter verleden! Ik ben goed, zoals ik nu ben, maar hoe ver is die bewust wording ingedaald in mijn systemen????! Ik ga voor de kwaliteit van leven en sprak vanmorgen nog even met mijn vrouw over de nieuwe ontwikkeling. Ik ga wel de ‘confrontatie’ aan met mijn huisarts, maar heb in principe al wel de keus gemaakt om ‘gewoon’ door te gaan op de ingeslagen weg en de gestegen PSA waarde geen aparte status toe te kennen naast alle positieve elementen in mijn gezondheid. Mijn vrouw vertaalt dit naar een tendens van acceptatie van een naderende dood!? (mijn interpretatie!) Toen heb ik haar gezegd dat ik nog heel veel redenen heb om te leven en ook nog graag door wil gaan, want ik geniet (bijna) van elke dag en ik kan ook erg genieten van zaken die er m.i. echt toe doen! Ook al zijn ze droevig!
Maar ik ben mij wel erg bewust van de eindigheid van mijn leven en dat is m.i. iets totaal anders! Een gedicht van Hein Stufkens geeft al meer dan 25 jaar richting aan dit proces!
‘Laatste sacrament’. De tijd heeft ons nog niet geveld maar wel getekend. Wij weten, onze dagen zijn geteld en elke ademtocht verhaast het onvoorstelbare moment waarop de draad zal breken! Maar laat het laatste sacrament dan liefde zijn, laat ons nog eens het heilig vuur ontsteken dat sterren schept, een flonkering buiten de tijd, een bloem die niet verlept, een zoen die nimmer zal verbleken! Beste Henk, dank voor alles, wat je mij en velen met mij hebt gegeven op dit weerbarstige pad naar heelheid van lichaam en geest. Ik hoop je nog even te kunnen spreken op de 24e februari, als je in het mooie Zeijen je lezing geeft over: ‘Zelfgenezing met behulp van je mind’! Graag tot ziens!


Door Lida van Gijlswijk op 15 februari 2018

Ha Henk en andere geïnteresseerden,
Dankjewel voor deze mogelijkheid mijn verhaal te vertellen.
In 2012 is bij mij een gezwel van 10,5 cm doorsnede op mijn linkereierstok geconstateerd en in mijn bloed werden 4 sterk verhoogde tumormarkers gevonden. Nog voordat ik de gynaecoloog gesproken had, had hij al een operatie geregeld in het AVL, wat hij me trots mede deelde. Toch vroeg ik hem of ik nog 3 maanden tijd had om zelf te kijken wat ik kon doen. Na 3 maanden ‘thuiswerk’ bleek het gezwel via een echo 7 mm kleiner. Het ‘thuiswerk’ bestond uit betere voeding, klei-kompressen, visualisaties, acupunctuur, letten op mijn zuurtegraad, basisch water, rust, zoute baden en goed zorgen voor mezelf. Ook heb ik 3 consulten bij Henk gehad die me gestimuleerd heeft om door te gaan maar me ook waarschuwde dat ik dit zeer ernstig moest nemen.
Ik wilde dus op mijn manier doorgaan, omdat het gezwel kleiner was geworden en vroeg de gynaecoloog om mij iedere 3 maanden te controleren met een bloedtest voor de tumormarkers en met een echo. Daar was geen sprake van. Hij vond het onverantwoordelijk dat ik door wilde gaan. De gunstige uitslag was volgend hem de onnauwkeurigheid van het echo-apparaat. Ik ben een andere gynaecoloog gaan zoeken die me wilde controleren en gelukkig heb ik een fijne arts gevonden. 2,5 jaar lang heb ik iedere drie maanden het gezwel kleiner zien worden en in november 2015 war er niets meer te zien op de echo en alle vier de tumormarkers waren sterk verminderd. Ik moet hierbij wel melden dat bij mij dus nooit echt kanker is geconstateerd omdat ik me niet wilde laten opereren en er dus geen stukje weefsel was om het vast te stellen. Verhoogde tumormarkers zijn een sterke aanwijzing voor kanker maar zeker weten de artsen het pas als ze een stukje weefsel hebben, zo is mij verteld.
Ik voel me nu beter als ooit en ben zeer overtuigd dat ons lichaam een sterk zelfgenezend vermogen heeft. Ik ben dankbaar dat ik de moed en het inzicht had om het op bovenstaande manier te mogen doen.

Plaats een reactie


*