En hij riep: 'Ik ben de Messias niet!'
05 april 2022 

En hij riep: 'Ik ben de Messias niet!'

Zwaar en uitputtend

Er was eens een dorpje op de bodem van een snelstromende rivier. De bewoners van dat dorpje waren niet gelukkig. Hun leven was zwaar en uitputtend. Ze klampten zich voortdurend vast aan de rotsachtige bodem van de rivier, om niet te worden meegesleurd door het snelstromende water. Soms liet een bewoner één hand heel even los om elders houvast te vinden en zich zo íétsje te verplaatsen. Maar dat was heel moeilijk om te doen en het vergde een grote krachtsinspanning. Iedereen in dat dorpje leefde zo en wist eigenlijk niet beter.

Alles beter dan dit!

Op een gegeven moment was een van de bewoners zó klaar met dit krampachtige leven, dat hij besloot om los te laten. Van kindsaf aan was hem echter geleerd dat je dat beslist niet mocht doen, omdat je dan direct zou sterven. Maar hij was deze krampachtige manier van leven zo moe dat hem dat niet meer uitmaakte. Hij dacht: alles beter dan dit. Vervolgens liet hij los en de stroom sleurde hem meteen een stuk mee en schuurde hem over de scherpe rotsbodem. Daarbij haalde hij zich behoorlijk open en dat deed verschrikkelijk zeer! Dus graaide hij naar nieuw houvast en kreeg dat ook al snel. 

Hij hapte naar adem van de schrik en nam even de tijd om bij te komen. Maar zijn besluit stond vast: hij was klaar met de spanning, klaar met de tweestrijd. Dus ontspande hij opnieuw, maar nu helemaal. En tot zijn grote verbazing tilde de rivier hem nu op, weg van de bodem, in de vrije stroom. 

'Ik ben de Messias niet!'

Een eindje stroomafwaarts waren nog meer dorpjes waar de bewoners zich krampachtig vasthielden aan de rotsachtige rivierbodem. Toen een van hen de bewoner die had losgelaten, aan zag komen stromen, kon hij zijn ogen niet geloven. Hij riep naar zijn medebewoners: ‘Kijk daar! De Messias!’ en met een uiterste krachtsinspanning liet hij één hand los en wees naar het vrij over het dorpje stromende wezen. Deze bracht beide handen aan zijn mond en riep: ‘Ik ben de Messias niet! Ik ben net als jullie, je hoeft alleen maar los te laten!’

Vraag: Waar ben jij aan toe om los te laten?

Ik waardeer het wanneer je onder aan deze pagina een reactie achterlaat.

 


Over de schrijver
Henk Fransen inspireert mensen om hun innerlijk licht te versterken, hun zelfgenezende vermogens een boost te geven en om élk aspect van hun leven naar een hoger plan te tillen.
Willem van den Berg
Door

Willem van den Berg

op 05 Apr 2022

Hallo Henk, wat een mooi verhaal. Loslaten en vasthouden. Jaren geleden hebben we elkaar ontmoet in Eindhoven. Leven vanuit je hart. Voor mij nu allemaal mooie dingen om aan te denken. 6 weken geleden is er bij mij een hersentumor verwijderd. Onderzoek wees uit dat het een klasse 4 was. Weinig keus volgens de statistieken. Chemo en bestraling moet gebeuren. Morgen weer naar het ziekenhuis om te praten en een begindatum vast te stellen. Waar ben ik gebleven in dit plaatje. Ik voel me losgeslagen, hulpeloos, reddeloos, wanhopig ik weet niet meer wat te voelen. Ik een biologische fruitteler die gezond fruit teelt voor de consument moet me volstoppen met een chemo. Het klinkt als een sprookje. Wat moet ik loslaten of vasthouden waar is mijn zekerheid van goed bezig en goed doen gebleven. Misschien heb jij nog een tip. Harte groet, Willem van den Berg

Henk Fransen
Door

Henk Fransen

op 05 Apr 2022

Beste Willem, het is niet makkelijk daar een antwoord op te geven, want het is een heel grote uitdaging die je beschrijft (en het is nog vers ook!). In het verhaal gaat het loslaten over het loslaten van krampachtigheid die je herkent in hoe je leeft en in hoe je houvast zoekt. Dat kan zelfs gaan over het vasthouden aan het leven of over het vasthouden aan 'goed bezig zijn'. Verder valt het me op dat je vaak het woord 'moeten' in de mond neemt. Dat zijn allemaal zaken die heel moeilijk kunnen zijn om los te laten en ik weet niet of ik daartoe zelf in staat zou zijn op dit moment. Ik wens jou en je dierbaren dan ook veel kracht, liefde en wijsheid om met jullie situatie om te gaan.

Maria Mesman
Door

Maria Mesman

op 14 Apr 2022

Soms moet een mens in een dergelijke situatie zich mee laten voeren door de stroom en zich daaraan overgeven

Conny Coppen
Door

Conny Coppen

op 14 Apr 2022

Hallo Willem, dit ken ik. Zelf ook meegemaakt, maar dan als natuurgeneeskundige met toen al veel ervaring. Veel mensen met kanker mogen helpen en toen kreeg ik het zelf... ook chemo en een operatie.| En het heeft me ook veel gebracht aan inzichten in mijzelf> Het bleek het begin van een pad van zelfbevrijding en nog veel meer dat mijn leven u zo diep de moeite waard maakt. 2 boeken schreef ik er over: dansen met de dood en levenswinst. De eerste gaat vooral over het proces, de ontdekkingen, wegen en dilemma's rondom de kanker. Wat mij veel geholpen heeft, zijn helende reizen. Misschien heb je hier iets aan. Groetjes, Conny Coppen.nl

Mia Van Dingenen
Door

Mia Van Dingenen

op 14 Apr 2022

Willem , uw gevoel kan ik me helemaal voorstellen van toen ik diagnose borstkanker kreeg , chemo , bestraling ....ik die vegetarisch at en biologisch , mijn innerlijke processen opnam enz. Het was zwaar vooral omdat ik het gevoel had op een weg te zitten die niet de mijne was en geen alternatief te zien ....van zodra het kon ben ik begonnen met de video’s van Henk Fransen om zelfgenezend vermogen te stimuleren . Dat gaf me structuur om mijn weg en vertrouwen terug te vinden ! Ik duim voor je .

Lammie
Door

Lammie

op 14 Apr 2022

Beste Willem, Wat een lastige situatie. Ik heb heel veel geleerd van dr. Gabor Maté. Op dit moment ben ik zijn boek aan het lezen: "Wanneer het lichaam nee zegt". Een interessante film is: "The wisdom of Trauma".

O.a. in deze youtube opname kun je horen wat hij daar over te zeggen heeft. Heel veel sterkte met je situatie!

Pia Struycken
Door

Pia Struycken

op 15 Apr 2022

Dank je voor deze verwijzing naar de lezing van Gabor Mate!! Bijzonder goed. Indrukwekkend en zo persoonlijk, ik heb hem gezien in een touching way in de film over hem en verslaafden,

Maria Mesman
Door

Maria Mesman

op 14 Apr 2022

laat uw zekerheid van goed bezig zijn, niet los en begin alvast met een kuur van Luvos klei te drinken, dat trekt u door de chemo heen zonder misselijkheid; baat het niet, schaden zal het ook niet. Voed de kanker niet met uw gedachten, maar voed uw zekerheid.

Mijke
Door

Mijke

op 14 Apr 2022

Beste Willem, Ik lees je verhaal en voel mij betrokken vanuit een soortgelijke situatie: uitgezaaide borstkanker. Het pad wat ik hierin volg bestaat vooral uit voelen wat er bij mij past en wat niet. Geen enkele beslissing wil ik nemen vanuit angst. Daar neem ik de tijd voor, want de haast die mijn omgeving mij vaak wil opdringen past niet bij mij en wakkert de angst aan. Deze ziekte is niet in 1 seconde ontstaan, ook dat heeft tijd gekost. Dus ook dit traject en de beslissingen die ik neem (hopelijk terug naar gezondheid, maar in ieder geval zonder onnodig lijden door verkeerde keuzes) mogen ook de tijd hebben. En die tijd is er ook, vaak meer dan men ons wil doen geloven. Elke behandeling, elk medicijn gaat door de scanner van mijn gevoel. Soms kies ik daarbij voor reguliere behandeling en soms niet. Soms kies ik voor "alternatieve" behandeling en soms niet. Alles mag elkaar daarbij aanvullen. Wij zijn geen statistieken, we zijn mensen. Geen mens is gelijk en niet één tumor of kankercel is hetzelfde, zelfs niet bij dezelfde soort kanker. Ik neem niets klakkeloos aan, maar ga zelf op onderzoek en zo ontdek ik dingen waarvan ik geen idee had dat ze bestonden. En dat vergt moed en het loslaten van die angst (die soms best even de kop opsteekt). Wat ik wil vasthouden is het recht om zelf te beslissen over zaken die mijn lichaam en mijn gezondheid betreffen. Mijn oncoloog had daar eerst moeite mee, maar zij volgt en respecteert toch mijn keuzes. Mijn grens ligt bijvoorbeeld bij chemotherapie, dat wil ik in geen geval. En dan blijkt dat er nog diverse reguliere opties zijn die mogelijk ook helpen. Die kreeg ik onlangs voorgelegd door mijn oncoloog toen het laatste middel na een jaar niet meer werkte. Zij dringt niet meer aan op chemo en geeft mij nu ook de tijd om een keuze te maken uit deze opties. Ik ben duidelijk over wat ik wèl wil en wat niet tegen al mijn behandelaars (oncoloog, arts integrative medicine, NTTT arts, klassiek homeopaat, acupuncturist, oncologisch fysiotherapeut, energetisch therapeut, Psych-K en Live the Connection coach, bowen therapeut, antroposofisch arts). Zij weten ook allemaal van elkaars bestaan in mijn leven. Ik vertrouw erop dat mijn lichaam niet tegen mij is, maar dat mijn ziekte een reden heeft en die reden en/of oorzaak wordt mij steeds duidelijker. Het is een prachtige, maar zeker geen gemakkelijke (levens)weg met een behoorlijk pittige les. Sinds november 2020 lig ik bijna 24/7 op bed, ben in 2021 mijn geweldige baan kwijtgeraakt en kan niet meer alles doen wat ik zou willen. Maar aan de andere kant gebeurt er elke dag opnieuw weer iets waar ik blij van word of waarvan ik kan genieten. Dat zit in grote en in kleine dingen. Er komen mensen op mijn pad die mij stuk voor stuk iets bijzonders laten ervaren, wat mij niet zou zijn overkomen zonder deze ziekte. Ik hoor de vogels zingen voor mijn open raam en ik ruik de jaargetijden. Ik heb manieren gevonden om creatieve hobby's op bed te kunnen uitoefenen. De dagen duren niet lang, maar vliegen voorbij. Wat ik dus zeker ook niet wil loslaten is oog hebben voor al het mooie wat er is. Wat ik maar wil zeggen Willem: ga bij jezelf naar binnen en luister naar wat je lichaam je wil vertellen. Voel wat goed voelt voor jòu. En dan zal zeker steeds duidelijker worden wat je wilt loslaten en wat vastgehouden mag worden. Een vriendin maakte mij eens dit prachtige compliment: Je bewandelt je weg met zoveel schoonheid: beide beentjes op de aarde, je hart warm en je hoofd helder. Alles omhuld door Licht. Dat wens ik jou ook van harte toe! Hartelijke groet, Mijke

Heleen Hoek
Door

Heleen Hoek

op 05 Apr 2022

Wat ik wil loslaten is mijn angst om mezelf te zien en gezien te worden. Ik heb altijd gezorgd voor anderen in de hoop gezien te worden. Dat heeft zoveel teleurstelling en afwijzing tot gevolg gehad dat ik mezelf niet durf te zien en te laten zien.

Henk Fransen
Door

Henk Fransen

op 06 Apr 2022

Dank voor je eerlijkheid Heleen. Het is een grote stap die je formuleert; een grote stap vooruit! Het gevaar is dat je bij grote stappen (te) radicaal bent en in een innerlijke strijd terecht komt. Mocht dat voor jou gebeuren dan kan het helpen wanneer de beide kanten die je beschrijft er mogen zijn. Je mag jezelf zien en laten zien (jouw nieuwe leven), en je mag ook nog voor anderen zorgen in de hoop gezien te worden (het oude leven). Zo kun je stap voor stap in jouw eigen tempo het oude leven loslaten en verschuiven naar je nieuwe leven; een leven waarin jij stralend centraal staat. Succes!

W
Door

W

op 14 Apr 2022

Ik snap het maar is dat het echte begin bij jou? Ik heb me aangepast en weggecijferd als kind bij een emotioneel onvolwassen moede( nu 94 en ja daar detail nog steeds mee!] Ik denk dat ik ook relaties creëerde die haar gedrag weerspiegelden en steeds zo voor anderen klaar staan en zorgen en toch die afwijzing steeds opnieuw🤷‍♀️De laatste relatie heeft me uiteindelijk geleerd dat het niet mee kan bij mij! Ik krijg nog steeds staartjes van mensen die me spiegelen of ik het geleerd heb! Ja dat heb ik en voorzichtig kom ik anderen mensen tegen die het respect wel hebben en ja dat is volgens mij omdat ik mezelf meer waardeer en liefheb! Maar de trigger naar iets van vroeger is zo weer geraakt als ik niet bewust blijf. Ik hoop dat jij iets aan mijn verhaal. hebt al is het alleen maar om er over te denken . Ik kon de afwijzing niet loslaten totdat het niet meer ging!, Nu iedere dag een klein beetje meer….hoop klaar te zijn en genoeg eigenliefde te hebben aan het einde. Je mag er zijn❤️

Lidi
Door

Lidi

op 07 Apr 2022

Citaat; Ik was te Cadzand aan het strand getuige van een misverstand, toen ik twee golven hoorde spreken precies voordat ze zouden breken. De ene riep: ‘Het is gedaan, wij zullen hier te pletter staan!’ De ander riep beslist: ‘Welnee, je bent geen golf, je bent de zee.’ Heel herkenbaar wat Heleen schrijft. Dank voor het delen Heleen. Mooi wat je schrijft Henk over allebei de kanten accepteren cq het nog niet kunnen accepteren ook omarmen en kleine stapjes nemen. Licht en Liefde op onze wegen, Namaste

Anneke
Door

Anneke

op 07 Apr 2022

Dank voor het prachtige verhaaltje Henk en mooie citaat Lido! Zo waar! Vertrouwen in de Bron, ons Grote Zelf.💖 Dan is alles Goed zoals het is 🌟 Voor Willem brand ik n kaarsje. Neem de tijd om te doen wat goed voor jou voelt. Misschien kun je eens contact zoeken met Dr. F. Lerhmann ui Heemstede. Hij is de opvolger van wijlen Dr , Hans Moolenburgh. Artsen die veel mensen verder hebben kunnen helpen. Veel Liefde en Licht en Vertrouwen 🌟💖🌟

Hellen
Door

Hellen

op 09 Apr 2022

Het eerste wat bij me opkomt is loslaten om te werken voor geld om te kunnen leven

marliesaarts@gmail.com
Door

marliesaarts@gmail.com

op 14 Apr 2022

Lieve Henk ik hen mijn zoon van 52 verloren aan kanker . 3 jonge kinderen zo hartverscheurend wat je als moeder door maakt. Mijn moederhart huilt om het verlies van mijn kind mijn lieve Erwin . Maar loopt ook over van liefde voor mijn lieve Erwin . Ik weet me geen raad met deze pijn en verdriet . Liefs Marlies Aarts😘❤️

Mirjam
Door

Mirjam

op 14 Apr 2022

Zit in de opnamelounge van het ziekenhuis. Binnen enkele uren wordt er een tumor uit mijn long gehaald. Deze mag ik nu loslaten, maar ik hou het leven hopelijk lang vast.

marie-anne
Door

marie-anne

op 14 Apr 2022

heel veel vertrouwen mirjam in je eigen kracht , licht en liefde , het leven steunt je , we zijn verbonden .

Niki Andries
Door

Niki Andries

op 14 Apr 2022

Verwachtingen, beet je bij beetje laat ik ze los. Bewust van de teleurstelling, bewust van de controle, open en nieuwsgierig voor de oneindigheid van opties, vertrouwen in het universum, voor mezelf, en voor het hoogste goed. Faalangst, velamd niets doen uit angst voor afwijzing en dan zelfafwijzing omdat ik niet beweeg. Een diep vertouwen doorleven dat ik gedragen word, en het leven er voor mij is om te spelen en te leren.

Fenneke
Door

Fenneke

op 14 Apr 2022

Henk, wat een buitengewoon prachtig verhaal is dit!!! Je "zie" het gebeuren!

maria
Door

maria

op 14 Apr 2022

mijn dochter en haar leven.

Iris
Door

Iris

op 14 Apr 2022

4,5 jaar geleden werd ik nog weer meer wakker door een kleine tumor in mijn borst. Zogenaamd de gevaarlijkste vorm. Na drie maanden, drie helingen van een sjamaan, veel bietensap, acupunctuur, koffieklisma’s, opstellingen, boeken van o.a. Henk, was mijn tumor niet groter geworden. In het Alexander Monro ziekenhuis is mijn steen verwijderd, zonder bestraling, zonder chemo. Ik heb me niet bang laten maken door artsen en mensen om me heen. Daardoor werd ik sterker! Ik ging doen wat ik echt wilde! Mensen coachen, een huis kopen in Friesland, mijn huis met veel winst verkopen en stoppen met werken. Nu woon ik in Italië en doe al 9 maanden waar ik zin in heb! Ik heb mijn relatie losgelaten en ga het leven vol vreugde, uitdagingen en moed in mijn eentje tegemoet!

Lilian
Door

Lilian

op 14 Apr 2022

Ik ben al enige tijd (jaren) bezig met het loslaten van alle verwachtingen van anderen waaraan ik moest voldoen. Of anders gezegd, waarvan ik overtuigd was dat anderen dat van mij verwachten. De overtuiging, mijn houvast, dat is een die ik graag helemaal los wil laten.

Carolien
Door

Carolien

op 14 Apr 2022

Wat een mooi verhaal. Ik voel aan dat loslaten zeer bevrijdend is. Ik laat spanning los wat veelal gaat over bestaansrecht. Ik besta en ik ben vrij, als inspiratie. 🙏🙏

Gert Jan
Door

Gert Jan

op 14 Apr 2022

Dank je wel Henk. Wat een mooi verhaal in deze tijd vooral het krampachtige loslaten dat geeft ook meer lucht. Daardoor kan ik rustiger ademen heb ik gemerkt en meer genieten van het leven in mij en om mij heen. De natuur is op dit moment een goede rustgever. Ik zit op dit moment midden in de natuur. Ik zag tijdens de storm hoe de bomen en de dieren mee bewegen in de wind en daardoor konden blijven staan of vliegen. Ik wens iedereen de mogelijkheid om te kunnen loslaten.

Jacqueline magielse
Door

Jacqueline magielse

op 14 Apr 2022

Weer een heel mooi kado, in verhaal vorm . Heerlijk zoals jij dat doet. In gedachte hoor ik het jou vertellen als ik dit lees. Ik ben me bewust van die stroming van het leven , en voel de vrijheid om te stromen en vast te houden en te stromen wat aan de orde is in het NU. Hartelijk dank en lieve groet, Jacqueline

Luce Aukes
Door

Luce Aukes

op 14 Apr 2022

Prachtig! Henk! Wat een metafoor! DE essentie van waar we nu zijn - lieve groet, luce

Jacques van der Zanden
Door

Jacques van der Zanden

op 14 Apr 2022

Beste Henk, Een prachtig verhaal. Dank je wel! Loslaten en zien wat er gebeurd. Dat is voor mij nu heel toepasselijk. Ik ga volgende week de Camino Frances lopen. Hier alles loslaten, vrouw, kinderen, familie en vrienden. Ik word langzaam aan behoorlijk zenuwachtig. Wat zal het brengen en wat zal ik achter laten op mijn tocht van 800 km. Welke mensen kom ik tegen, die ik weer loslaat etc etc. Ik ben dankbaar dat ik deze kans krijg. Nu voelt het dubbel om te gaan. Spannend en vol verwachting, Angstig en vol hoop en liefde. Met liefde

Joke
Door

Joke

op 14 Apr 2022

Beste Henk, ik ben zo ontzettend blij met je verhalen. Het lijkt net op momenten dat jij iets schrijft , ik er mee bezig ben. Voor een ieder die met kanker of andere lijfelijke/geestelijke ongemakken bezig is: heel veel kracht, liefde! Ik hou me ook steeds vast aan de theorie van Dr. Hamel: aan iedere ziekte gaat een emotionele gebeurtenis vooraf. Als je deze kunt opsporen kun je de weg naar genezing vinden. Veel liefs voor allen!

Christine
Door

Christine

op 14 Apr 2022

Jarenlang heb ik mezelf belast met paniekaanvallen. Tot het moment dat ik er zó klaar mee was en midden in zo'n panieksituatie in mezelf zei vanuit de grond van mijn hart en met heel mijn wezen: "IK HEB HIER GEEN ZIN MEER IN!" Het volgende moment voelde ik een enorme rust over me komen, de paniek verdween als sneeuw voor de zon en gleed helemaal van me af. Ik kon weer normaal denken en functioneren maar vooral voelde ik mezelf weer rustig en in balans. Zó wonderlijk en ik voelde me ook zó dankbaar! 🥰

Cilia
Door

Cilia

op 14 Apr 2022

Het verbergen en verstoppen van mezelf. Alleen maar dat tonen wat anderen willen zien. Niet tot last zijn.

Nelleke
Door

Nelleke

op 14 Apr 2022

Wat ben ik aan het loslaten? Een beginnende relatie met een man die enerzijds mij perfect aanvoelt en anderzijds keihard kan zijn. Een van oorsprong zakenman en dat past niet bij mij. Hij heeft niet door hoe hij mij met zijn botheid kan kwetsen en ik heb hem laten gaan. Ik ben geen product maar een MENS.

ilona
Door

ilona

op 14 Apr 2022

Waar ben ik aan toe om los te laten. Loslaten van oude overtuigingen en patronen die mij niet meer dienen. Een van die overtuigingen is bijvoorbeeld, dat ik van mijn Lief verwacht dat hij vraagt naar hoe t met mijn gaat. Doet hij dit niet, dan ben ik teleurgesteld. Maar waarom wachten op een vraag, terwijl ik ook gewoon mijn ruimte kan innemen en aan hem kan vertellen hoe te met mij gaat. Daarnaast voel ik dat de woede die ik in mij heb/had, woede ontstaan door onveilige situaties in mijn jongere jaren, die mag ik steeds meer en verder loslaten, waardoor ik nu als volwassen vrouw tijdens een ruzie/conflict steeds meer vanuit de ontspanning, liefdevol kan reageren, al ben ik boos op zo'n moment. Ik had lange tijd niet door dat er nog zoveel woede in me zat en kon steeds niet begrijpen waar de woede in mij vandaan kwam als ik in conflict kwam met iemand anders.

John M. Verhoeven
Door

John M. Verhoeven

op 15 Apr 2022

Loslaten ..., natuurlijk! Niet alleen eenieder individueel zou ingesleten slechte gewoontes en vooroordelen moeten loslaten, maar ook politieke en economische systemen zouden dit moeten doen, bijvoorbeeld t.b.v. onnodige machtsstrijd, duurzaamheid en het beter beschermen van de natuur. De schrijver Schumacher o.a. gaf zoiets decennia geleden al aan: 'houd het klein'.

Miomi Pront
Door

Miomi Pront

op 15 Apr 2022

mijn praktische zorg voor mijn ex partner met frontale temporale dementie , die alleen woont en zijn huis en zichzelf niet schoon meer houdt omdat hij ook niet weet wat het is. Ik heb dit nu drie jaar gedaan maar ga sterk over mijn grenzen vanwege eigen longproblemen, heb zelf thuishulp ! Als ik het hem vraag , hoeft het niet en is : dit is mijn huis! de onwetendheid blokkeert veel, vandaar

Jacky Nieman
Door

Jacky Nieman

op 15 Apr 2022

Lachen om niet te hoeven huilen...met humor kun je anders tegen situaties aankijken, maar dat lukt niet altijd. Door er open in te zijn reageren er mensen op je die je verder brengen. We zijn net allemaal uien die je moet afpellen laag voor laag om tot de kern te komen en dat kan niet zonder tranen, die je met lachen of bravoure verbergt. Ik stierf duizend doden en niet een was raak, dus ik omarmde het feit dat doodgaan erbij hoort, liever nu nog niet....ik besefte dat ik moest loslaten, ik kreeg kanker omdat ik in een situatie zat die niet goed voor me was, dus ik kreeg het ook nog een 2e keer. Loslaten was de opdracht, maar als kind van gescheiden ouders en het verdriet dat het gaf, dat wilde ik mijn jongens besparen en dacht het wel aan te kunnen....mooi niet! Veel de natuur in, via de natuur en het mijmeren was de snelweg naar mijn eigen natuur en verwerking, ik nam chaga (staat op internet is een poeder), maretak en ik werd gemagnetiseerd. Het was duidelijk een reactie op een heel leven, maar in de natuur viel het kleinste schepsel me ineens op, iets wat dood leek ging weer leven in het voorjaar, de bomen doen het weer voor, ze beginnen gewoon opnieuw.... dat ga ik ook doen dacht ik en maakte een mantra, je kunt elke dag opnieuw beginnen dat geeft een blij gevoel van binnen....geen chemo, dat nooit dacht ik en uiteindelijk met natuurlijke middelen en het opvijzelen van mijn immuumsysteem met een hoge dosis vit. C. en veel beweging alleen in de natuur soms heel vroeg om de vogels te horen en kikkers bij de kikkerplas; mijn jeugd in de polder herinnerend vond ik zo veel terug en kwam ik terug in balans. Ik werd beter en dat gun ik iedereen al weten wij geen van allen voor hoelang wij hier mogen zijn: alleen dat ons geen kalme reis is beloofd, maar wel een behouden vaart. Voor ieder die ziek is wens ik heel veel sterkte en beterschap, je bent sterker dan je denkt want je Hoger Zelf kent het antwoord al, nu jij nog op zoek naar evenwicht en balans. Jelle Veeman, overleden in 2007 wees me op het hek van het oude kerkhof in Beetsterzwaag iedere keer weer. Ik las Disce Mori, en dat is leer te sterven.....dat is een uniek hek zei Jelle, die tekst kom je nergens tegen. Gedenk te sterven staat er meestal op de hekken, leer te sterven kun je tijdens het leven leren! Je bewust zijn dat alles eindig is....O, ze hebben me zeker pootje gehaakt, omdat ik dat nog moet leren zei ik, maar toen hij zei (1999) Het is een uniek hek en in de toekomst als je het letterlijk neemt dan is een wederopstanding in dit leven mogelijk! Intussen heb ik zoveel mensen gekend, die opgegeven waren en het toch weer hadden gered, ik denk dat de Godsvonk die in ons allen zit blij met je is als je je dat bewust wordt en groter wordt, het ik tijdperk is voorbij: we gingen van I Tjing naar You Tjing zei een beoefenaar van de I Tjing, en ik dacht You is jij/jullie nou me dunkt, met ons allen zitten we in het eind van de ijzeren periode op weg naar de gouden periode op aarde :we zijn wereldburgers onze kinderen studeren overal, en we hebben hier veel nationaliteiten en ondanks de oorlog, die vreselijk is denk ik elke dag, we gaan er doorheen, samen met alle culturen en als ik ongevaccineerd niet mag reizen, ik kan in Nederland zoveel nationaliteiten vinden dat ik me in het buitenland waan. Het komt goed altijd weer en de verandering is voelbaar hoe dan ook. Ik wens alle zieken beterschap en als het niet lukt heb ik ingezien dat mensen die het probeerden toch op een andere, betere manier het leven op aarde afsluiten. Aarde is volgens mij de oefenplaneet om een beter mens te worden en ongekende mogelijkheden in jezelf te ontdekken.

Koert
Door

Koert

op 16 Apr 2022

We hebben verdriet om een verlies. We zijn gehecht aan datgene waar we verdriet om hebben. Als we datgene waar we verdriet om hebben kunnen loslaten, hebben we geen verdriet meer. Het onthechten heft het verdriet op.

Andre
Door

Andre

op 16 Apr 2022

Ik laat mijn huidige werk los. Door meer dan alleen de bedrijfsblindheid op mijn werk, het vastroesten heb ik besloten ergens anders te gaan werken. Ik heb gemerkt dat ik vastzit? ik ga mijn huidige baan verlaten, want zo groei ik niet verder.

Wiep
Door

Wiep

op 17 Apr 2022

Voor mij is nu loslaten wat de algemene normen zijn in onze cultuur wat massa geluk moet zijn. Loslaten dit nog niet hoeft te lukken. Het zo al zo mooi is de intentie diep van binnen mij kan verwonderen over wat ik zie wat er vanzelf gebeurd. Mijn dynamisch kompas wat het ook is. Ik daarop mijn volgende intentie op in kan zetten soms snel wat ik gemakkelijk kan bijsturen en experimenteer nu waar ik minder controle op heb door mijn vrije ruimte goed te bewaken. Ervaar ik zo vast kom en weer loskom, door blijf ademen…….

Thea
Door

Thea

op 17 Apr 2022

Ik ben er aan toe om andere mensen te willen veranderen. Ik wil ze alleen toelaten en ondersteunen om hun eigen pad te gaan naar vrede en licht.

Laure
Door

Laure

op 17 Apr 2022

Dag Henk, ik kies ervoor om mezelf geen voorwaarden meer op te leggen om te mogen "leven", mij zoveel mogelijk te onthechten van het "moeten", van rigiditeit en perfectionisme, van mezelf niet mogen zijn (wat een valse overtuiging was). Ik kies om het pad te bewandelen van mogelijkheden, ontspanning, mezelf toelaten om het leven te ervaren in al z'n schoonheid, leven in het "willen en kunnen" en zo bewust mogelijk in het nu. Zo dankbaar om dit pad op mijn tempo te mogen ervaren en bewandelen. Fijn paasweekend iedereen. Liefs uit België

Reactie plaatsen