Veel mensen willen 'van A naar Beter' en vergeten daarbij verbinding te maken met de wat minder fijne stukjes in zichzelf. Zo'n houding creëert een voortdurende spanning van 'willen', 'moeten', 'oefenen', 'volhouden' en 'als... dan-gedrag': van overleven dus. Een gebed zonder einde.
Terwijl - als we iets minder weerstand zouden hebben tegen bepaalde gevoelens en situaties - alles direct wat meer zou gaan stromen. Die wat speelsere houding is de houding van ons 'ware zelf' en die brengt ons thuis bij onze essentie. Geen boekenwijsheid of indoctrinatie, maar jouw eigen ervaring..





